7 May 2018

Εγώ δεν έχω πρόβλημα με τον Ιωνά*

Έχω φίλους Ιωνάδες

Γράφει ο Ίων του Ευρυπίδη, όχι ο άλλος ο παρατονισμένος

Ναι, έχω φίλους Ιωνάδες. Συμμαθητές. Συναδέλφους. Γνωστούς.

Δημοτικό. Είχαμε έναν παράφωνο Ιωνά που, πως τα κατάφερνε, ήτανε πάντα στην χορωδία. Οι υπόλοιποι να αγκομαχούμε απ’ το ένα Ντο να πεταχτούμε μία οκτάβα στο επόμενο και να καταλήγουμε με έναν αυλό -στην καλύτερη των περιπτώσεων- στο χέρι. Ο Ιωνάς εκεί. Παράφωνος αλλά πίσω απ’ το μικρόφωνο. Όλοι ακούγαμε τις παραφωνίες του Ιωνά, οι μόνοι που δεν τις άκουγαν ήταν ο Ιωνάς και η δασκάλα της μουσικής.

Γυμνάσιο. Οι γκόμενες τις βασικές σημειώσεις για το διαγώνισμα τις γράφαμε πάνω στα πόδια, κάτω απ’ την φούστα. Οι γκόμενοι τις σχεδίαζαν ιερογλυφικά στο θρανίο. Ο Ιωνάς, κανονικά, εκεί, ρωτούσε τον διπλανό του. “Πε μου την απάντηση για την 5 ρε” ή αντέγραφε κανονικά και με τον νόμο τις απαντήσεις της διπλανής Αινστάιν. Γκόμενοι και γκόμενες στον διευθυντή, απειλή για αποβολή, “Θα πιάσω την μάνα σας τωρά να έρτει μέσα”, “Παλιόπαιδα θα μείνετε ξύλα απελέκητα”. Ο Ιωνάς εκεί, σαν τον Κάσπερ το φιλικό φάντασμα, έκανε την δουλειά του, δεν τον έβλεπε κανένας, τσιμπούσε το 18άρι του, φούσκωνε κι η μάνα του από περηφάνια.

Λύκειο. Τον Ιωνά τον πιάσανε με τσιγαριλίκι στις κερκίδες. Μέχρι να φτάσει το νέο, να γυρίσει και να μυρίσει σε όλο το μαθητικό πλήθος, τσουπ αρπάζουν δυο ταραξίες και τους χώνουν στον διευθυντή. Ο Ιωνάς είχε πει πως του 'παν πως θα πήγαιναν για κατούρημα και να τους το κρατάει το τσιγαριλίκι για δυο λεπτά. Και πως πρώτη φορά έβλεπε τσιγαριλίκι στη ζωή του. Εκεί ο Ιωνάς.

Στρατός. Που ‘ναι ο Ιωνάς, οέο; Οδηγός Ταξίαρχου. Εκεί, ένα-μηδέν.

Πανεπιστήμιο. Μέτριος όταν εμφανίζεται, στις φοιτητικές διεκδικήσεις εξαφανίζεται, παίρνει την υποτροφία και τα βραβεία και αφανίζεται. Παρέκει.

Εργασία. Και χαρά. Για τον Ιωνά. Μάστρος ο Ιωνάς. Ηγέτης. Χάνουμε πελάτες, μας βρίζουν, να μην βρίσκουμε άκρη και να χάνετε, ο κόσμος καίγεται λέμε. Ο Ιωνάς ζητάει αύξηση και τα ρέστα. Και την παίρνει.

Γηροκομείο: Βρισκόμαστε όλο το μπουλούκι εκεί. Λίγο πριν φύγει ο Ιωνάς, κάποιος κατάφερε να απομνημονεύσει την τελευταία του λέξη. Αυτό ήταν, ως εδώ και μη παρέκει.

Οι φήμες λένε πως ψέλλισε ένα YOLO. Ανέκαθεν ήταν η αγαπημένη του λέξη.

*Το όνομα Ιωνάς επιλέχθηκε τυχαία για να καλύψει τις ανάγκες συγγραφής του εν λόγω κειμένου.

Ιστορίες