19 Apr 2017

3 κυπριακές φυλές προπονητή της κερκίδας

Δεν νομίζω να έχουν αλλάξει πολλά από τα 80's

Γράφει ο Ανδρέας Ψάλτης

Ο Κυπραίος οπαδός προπονητής δεν χάνει ποτέ παιχνίδι. Είναι αιώνια πιστός στην ομάδα του και από τη δεκαετία του 80’ έχει διαρκείας. Έχει τη δική του θέση στην εξέδρα και σίγουρα θα ζαοθωρήσει τον μιτσί που κατά λάθος έκατσε στην θέση του, πριν τον σηκώσει με τη φράση: «Άτε ρε μιτσί, πάρακατω…».

Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο, χωρίζεται σε 3 κατηγορίες που θα προσπαθήσουμε να παραθέσουμε παρακάτω. Τα ονόματα που θα χρησιμοποιηθούν είναι προϊόν φαντασίας και γράφονται με μοναδικό σκοπό να βοηθήσουν τον γράφων «επιστήμονα» να ξεδιπλώσει τις σκέψεις του...

Ο Γιαννής που φωνάζει...
Ο Γιαννής πάντα φωνάζει, όταν μιλά φωνάζει, όταν μπει γκολ φωνάζει, όταν δεν μπει γκολ φωνάζει, όταν η ομάδα του χάσει ευκαιρία φωνάζει, γενικά... φωνάζει. Κάνει υποδείξεις συνέχεια και είναι προπονητής της κερκίδας όχι μόνο με τον όρο που ξέρουμε όλοι. Είναι προπονητής του δίπλα, του πίσω, του πίσω του μπροστά. Όλοι ξέρουν τι δουλειά κάνει, τι δουλειά κάνει η γυναίκα του... Ισχυρίζεται ότι ξέρει τον κάθε παίκτη προσωπικά και ότι τον... πέτυχε στο καφέ του τάδε που συχνάζει. Αν ο παίκτης κάνει λάθος πάσα λέει (φωναχτά πάντα), στον πίσω, στον μπροστά, στον πάνω ότι εχτές είδεν τον έξω να πίνει ως το πρωί και τωρά εν τραβά. Ο Γιαννής είναι ο προπονητής που ουσιαστικά δεν είναι προπονητής, ισορροπεί μεταξύ του προπονητή της κερκίδας και του παράγοντα. Τον Γιαννή τον συναντάμε σε όλα τα γήπεδα της Κύπρου, οποιασδήποτε κατηγορίας...

Ο Κωστής που είναι σιωπηλός και... ποφκάριστος
Ο Κωστής είναι άλλο είδος προπονητή που ΠΟΤΕ δεν θα τον δεις να κάθεται δίπλα που τον Γιαννή. Ο Κωστής έχει επίσης διαρκείας από τον καιρό του κουκουφκιάου και συνήθως καπνίζει πάρα πολύ. Ρόθμανς μπλε. Δεν μιλά πολύ αλλά όταν μιλήσει καταλαβαίνεις μονομιάς τη μάρκα των τσιγάρων του. Ο Κωστής είναι οπαδός μεγάλης ομάδας και δεν ικανοποιείται με τίποτε. Στην ουσία εύχεται να πήγαινε ακόμα γήπεδο τη δεκαετία του 80’, επειδή όμως συνήθισε κάθε Κυριακή από τότε, να μπαίνει στο διπλοκάμπινο και να πηγαίνει γήπεδο, σήμερα δεν μπορεί να το ξεπεράσει.
Στο γκολ συνήθως χειροκροτεί καθιστός, κάνει υποδείξεις στους παίκτες του στιλ... «έπρεπε να μοιράσεις αλλού την μπάλα, τον τζαιρό μας ο τάδε ήταν να κάμει έτσι, όι όπως σήμερα που είστε όλοι αππωμένοι». Αυτή είναι κυρίως η φράση που θα ακούσεις από τον Κωστή, σιωπηλός και... ποφκάριστος.

Ο Αντρικκής ο Γκουαρντιόλα...
Ο Αντρίκκος έχει το ψευδώνυμο Γκουαρντιόλα γιατί είναι ο ORIGINAL Κυπραίος προπονητής. Είναι μια μίξη με τον Γιαννή αλλά έχει γνώσεις. Αρέσκει του πολλά το 4-4-2, ούτε με ρόμβους ούτε τίποτε. Απεχθάνεται τη λέξη winger και κράζει όποιον την πει... Κανένας δεν καταλάβει που μάππα εκτός από εκείνον, ΚΑΝΕΝΑΣ. Ούτε ο προπονητής της ομάδας του του αρέσκει. Συνήθως τον αποκαλεί αμπάλατο ή άχρηστο.

Έχει έναν μόνο αγαπημένο παίκτη και ΠΡΕΠΕΙ να είναι στην ομάδα από τις Ακαδημίες. Νευριάζει γιατί τον... τζαιρό του αφήναν τον κόσμο να παένει στις προπονήσεις και σίγουρα θα ακούσεις από αυτόν την ιστορία του Ράουφμαν που εμάθεννεν στο «Ηλίας Πούλλος» μάππα τον Αλωνεύτη τον τζαιρό που ο Στάθης ή το Σταθούι ήταν μωρό! Την ίδια ιστορία θα την ακούσεις και με άλλα ονόματα παικτών, άλλων ομάδων. Ο αγαπημένος του προπονητής είναι ο Γκουαρντιόλα και σύμφωνα με τον ίδιο μόνο με αυτόν στον πάγκο η ομάδα του θα πάει μπροστά.

Όταν του λένε ότι ο Πεπ τότε είχε τον Μέσι, τον Ροναλντίνιο, τον Ετό κλπ σε αποστομώνει με την εξής φράση: «ναι ρε γιατί αν έρτει εν θα μας κάμει Μπαρτσελόνα ενόμισες, αλλά που... Αφού δαμέ εν έχουμε υπόθεση...».

Ο Αντρικκής ξέρει σίουρα έναν παράγοντα ο οποίος του λαλεί πράγματα από... μέσα ενώ δεν του αρέσκει κανένας δημοσιογράφος εκτός από έναν. Για εκείνον συνήθως λέει: «πέτα ρε τάδε μου, να τον ακούτε τον τάδε, ξέρει..»

Ιστορίες