Dark side of the spoon

Άκουσα το Few but many

Από τους μάχιμους The Low Spark

Aπό Panagiotis I. • 10 June 2017

Γίνονται πράγματα στη μουσική σκηνή!

Γίνονται πράγματα στην κυπριακή μουσική σκηνή, η πάλαι ποτέ πενιχρή δισκογραφική δραστηριότητα αντικαθίσταται από έντονη ανησυχία, δράση, δίσκους. Δίσκους σοβαρούς. Πρόσφατα, για παράδειγμα, είχα την ευχαρίστηση και τιμή να παραλάβω και ν’ ακούσω το Few but many, την πρώτη επίσημη δουλειά των The Low Spark.

Πρώτο του δίσκου το ομώνυμο Few but many να μπαίνει και να σε χτυπά κατάμουτρα με το στοιχειωτικό to riff του. Tαξίδι στις ψυχεδελικές σκηνές των 60s με αποκορύφωμα του ρεφρέν το ξέσπασμα. Απογείωση του κομματιού το μαγικό του breakdown που αποτελεί μια έκρηξη ευαισθησίας των The Low Spark.

Συνεχίζεις έπειτα ακρόαση για να μπει το Counting the Sheep. Κομμάτι που αγγίζει τις παρυφές των πρώιμων δουλειών των μεγάλων Black Angels. Ό,τι ζητάς το παίρνεις. Ήχος μεστός, μουσική σε εξέλιξη και δυναμικές που σε χτυπάνε πάνω-κάτω.

Νούμερο 3 το Reminder. Με σεβασμό στ’ όνομα του θυμίζει οτιδήποτε είναι καλό στη ροκ μουσική. Συναίσθημα, νευρωτικό κούνημα των γοφών και μια ομολογουμένως καταπληκτική ερμηνεία από τον Λευτέρη Μουμτζή.

Το Love Comes From Above (το οποίο είχε κυκλοφορήσει σε ζωντανή εκτέλεση της μπάντας στο Studio 1163) ξεδιπλώνει την ομορφιά της μπάντας τούτης. Οι γκρούβες του Στέφανου Μελετίου τρυπάνε το μυαλό. Οι στίχοι ξεγυμνώνουν. Το ρεφρέν λυτρώνει με το fear is contagious but so as love. Ξεχωριστή στιγμή του κομματιού η γέφυρα στο 2:22 με τις κιθάρες του Μάριου Μιχαήλ να σε στέλνουν σε interstellar τοπία.

Ακολουθεί η προσωπική αδυναμία του δίσκου, το Deep. Βουτιά στο υποσυνείδητο με το κομμάτι να βγάζει την αύρα της παραίσθησης. Σ’ έναν δικαιότερο κόσμο θα αποτελούσε ήδη μεγάλη επιτυχία και θα γινόταν εύκολα ραδιοφωνική συντροφιά (στο ραδιόφωνο το οποίο φαντάζομαι εγώ δηλαδή).

Ακολουθεί το Evil Smirk ακριβώς μετά το Deep σ’ ακόμα ένα progressive ταξίδι της μπάντας σε περασμένες δεκαετίες. Η έντονη ρυθμική εναλλαγή του πορώνει, ξεσηκώνει και σε βάζει να γκουγκλάρεις την επόμενη εμφάνιση της μπάντας (ναι, το συνιστώ!).

Νούμερο 7 του δίσκου το Mainstream. Με ένα σαγηνευτικά ενδιαφέρον intro εμπλουτισμένο με trip-hop στοιχεία και με τον Λευτέρη Μουμτζή να παρουσιάζει απλόχερα το εύρος της ερμηνευτικής του ικανότητας με μια καθαρτική απόδοση του κομματιού. Η ατμόσφαιρα που δημιουργείται σε κάνει εύκολα να φαντάζεσαι συναυλιακά τοπία σκοτεινά με κόσμο να κινείται σχεδόν μεθυσμένος υπό τον κιθαριστικό υπνωτισμό ετούτο.

Ο δίσκος κλείνει με το Dreamweaver, όπου οι δυναμικές δίνουν και παίρνουν. Σε χτυπούν πάνω, δεξιά, ενίοτε κάτω. Τα τύμπανα σε βάζουν σε βηματισμό και το ρεφρέν απογειώνει. Συνταγή The Low Spark σα να λέμε.

Το Few but Many αποτελεί μια μουσική πρόταση που ενώ δείχνει ξεκάθαρα από που προέρχεται την ίδια ώρα αντιλαμβάνεται απόλυτα την εποχή που ζει. Το μάχιμο τρίο από τη Λευκωσία έχει πολλά να δώσει και ο αυτός ο δίσκος αποτελεί την αρχή.

Ακολουθήστε τους!

YOUTUBE

FACEBOOK

Σχόλια

Κι’ άλλα Dark side of the spoon

Κάθε χρόνο λες κι είναι η πρώτη φορά

Μια δύσκολη προσπάθεια να αποδώσω τι έγινε φέτος στον Κάτω Δρυ!

13.08.2017

Το κυπριακό μουσικό ρεβολουσιόν εν έτη 2017

Δημιουργείται σκηνή με υπόσταση, χαρακτήρα και cojones

30.07.2017

«Dysphasia» ladies and gents από τον Κωνσταντίνο Λεμέσιο!

Δίσκοι του βεληνεκούς ετούτου αγαπητέ αναγνώστη δεν βγαίνουν κάθε μέρα στη νήσο μας

15.07.2017