Urbanism for dummies

Να αθληθεί κανείς ή να μην αθληθεί;

Μάλλον το δεύτερο

Aπό Hadrien Saltet • 17 June 2017

It’s κράξιμο time

To θέμα με απασχολεί καιρό. Ανέκαθεν ήμουν φαν διαφόρων αθλημάτων εκτός από το ποδόσφαιρο, όπως είναι το skateboard, το μπάσκετ και το rollerblading. Κουράστηκα όμως να βλέπω πόλεμο από τους αρμόδιους ενάντια στο δικαίωμα της άθλησης.

Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι τα λεφτά, τον χρόνο και τα μέσα να πληρώνουν γυμναστήρια ή κλειστά γήπεδα. Πέρα από το ότι η εύρεση ενός κατάλληλου δημοσίου χώρου για οποιοδήποτε σχεδόν άθλημα είναι από μόνη της προβληματική, προβληματικός είναι και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι άνθρωποι που προσπαθούν να αθληθούν.

Ένα παράδειγμα; Το basketball. Βρισκόμαστε στον παραλιακό δρόμο, στο κέντρο της πόλης, σ’ ένα από τα πιο ωραία street basketball γήπεδα που έχω δει στη ζωή μου. Μιλώ φυσικά για το αθλητικό πάρκο του ΓΣΟ. Μόνο που αθλητικό δεν το λες πλέον, αφού έχει κλειδαμπαρωθεί και είναι εγκαταλελειμμένο. Οι πολίτες όμως το θέλουν.

Πόσες φορές να δω αυτό το επικριτικό μάτι συνοδευόμενο από την απειλή

Οι περισσότεροι καλαθοσφαιρόφιλοι που ξέρω, είτε πηδάνε κρυφά το κάγκελο του ΓΣΟ, είτε άλλα κάγκελα, σχολείων για παράδειγμα, με τον κίνδυνο να τους διώξουν και με την πιθανότητα να ενοχλούν τους γείτονες. Και δεν μιλώ για «αππωμένους» έφηβους και έτοιμους για φασαρίες τύπους. Αναφέρομαι σε «σοβαρούς» ενήλικες, οι οποίοι εκτός από το δικαίωμα να αθλούνται διατηρούν και το δικαίωμα να τους σέβονται. Πόσες φορές να δω αυτό το επικριτικό μάτι συνοδευόμενο από την απειλή «φύετε που δαμέ να μεν πιάσω την αστυνομία».

Το ίδιο ισχύει και με τα rollerblades στην επίχωση του μόλου. «Απαγορεύεται δαμέ, εν πεζόδρομος» λέει και την ίδια στιγμή περνά από δίπλα του ένα διπλοκάμπινο και τον χαιρετά. Αυτός δικαιούται; Τον ρωτώ. «Εε ντάξει εν για να μέν κάμνει γυρό».

Και τι σημαίνει είναι πεζόδρομος; Αν δεν επιτρέπονται αυτού του είδους τα αθλήματα σε ένα «πολυλειτουργικό» και «γραμμικό» πάρκο τότε πού επιτρέπονται; Στον ποδηλατόδρομο μας λένε. Δοκιμάστε να πάτε στον ποδηλατόδρομο με πατίνια, δείτε πόσο επικίνδυνο είναι και τα ξαναλέμε. Αλλά anyway όλα ανάποδα είναι σε αυτή την χώρα . Τα αυτοκίνητα στα πεζοδρόμια, οι πεζοί στους ποδηλατόδρομους και στους δρόμους, τα ποδήλατα στους πεζόδρομους.

Πρέπει να γίνει αντιληπτό, οι άνθρωποι και οι δραστηριότητές τους είναι που δίνουν ζωή σε μια πόλη. Για μια μικρή και όμορφη περίοδο, το πάρκο του μόλου και οι γύρω πλατείες έσφυζαν από ενέργεια. Στο αμφιθέατρο μια ομάδα έκανε Capoeira, δίπλα Crossfit και Bodyweight γυμναστική, παρακάτω έκαναν μαθήματα πατινιών σε μικρούς, το Skatepark γεμάτο, στις αποβάθρες έβλεπες ψαράδες και στην πλατεία δίπλα κάποιοι άλλοι έκαναν πατίνια προσελκύοντας τα βλέμματα και το ενδιαφέρον των περαστικών. Έχω γνωρίσει πολλούς τους τελευταίους αυτούς μήνες που ξεκίνησαν να κάνουν πατίνια επειδή είδαν πρώτα κάποιους άλλους. Alas, οι πλείστοι έχουν σταματήσει αφού τους έχει δοθεί η εντύπωση ότι δεν είναι ευπρόσδεκτοι. Και τώρα μάλλον κάνουν αυτό που κάνουν και οι υπόλοιποι: κάθονται στα cafés.

Να κάτι που δεν λείπει. Η πρόταση που ακούω συνεχώς για κάποιο λόγο τώρα τελευταία είναι «πού να πάμε να κάτσουμε». Καφές, τσιγάρο, αλκοόλ. Κανένα πρόβλημα προφανώς, αφού ενώ ολόκληρη η περιοχή γύρω από τον μόλο δεν έχει κυριολεκτικά τίποτε άλλο παρά cafés και μπυραρίες, έπρεπε να κτιστούν ακόμα 3 μέσα στο ίδιο το πάρκο. Και εκεί που πας να κάνεις κανένα jogging σου κτυπά η μυρωδιά της πίτσας και άντε να συνεχίσεις.

Και δεν είναι επειδή «ο κόσμος εν αθκιασερός» που κάθεται όλη μέρα στα cafés. Είναι κυριολεκτικά επειδή δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει. Ο «κόσμος» ψάχνει αυτού του είδους τις δραστηριότητες. Δείτε τι έγινε με το skatepark. Ένα άθλημα που μέχρι πριν 10 χρόνια δεν υπήρχε καν, με τη δημιουργία ενός και μόνο πάρκου αναπτύχθηκε μια ολόκληρη υποκουλτούρα με events και shops να εμφανίζονται όλο και πιο πολύ.

Και τώρα πάμε στο μεγάλο θέμα, τη δικαιολογία που βρίσκουν εκείνοι που μάχονται ενάντια στον αθλητισμό: είναι ζήτημα ασφάλειας λένε. «Πάτε με τα πατίνια χωρίς να βλέπετε, εννά κτυπήσετε κανενού μωρού και θα σας μείνει στα χέρια». Συμφωνώ. Χρειάζεται προσοχή. Αλλά και με το σεξ μπορεί να καταλήξετε με κανένα μωρό στα χέρια, δεν σημαίνει ότι πρέπει να απαγορεύεται. Απλά θέλει προσοχή. Και κάποιοι πράγματι δεν προσέχουν, και γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο υπάρχουν οι security για να μπορούν να τους ελέγξουν. Αυτούς που πρέπει. Όχι όλους «για να είμαστε μέσα».

και με το σεξ μπορεί να καταλήξετε με κανένα μωρό στα χέρια, πρέπει να απαγορεύεται;

Σκεφτείτε, if you will, τον μακρόστενο φαλλικό μόλο ως ένα τεράστιο πέος, όπου οι απρόσεκτοι φασαριόζοι είναι τα σπερματοζωάρια, και οι security είναι ένα γιγαντιαίο προφυλακτικό που μας προστατεύει από ατυχήματα σχετικά με μωρά. Η παρούσα πάντως τεχνική που εφαρμόζεται αυτή τη στιγμή θα παρομοιαζόταν περισσότερο με ευνουχισμό.

Όπως πάμε σε λίγο καιρό θα απαγορεύεται και να περπατάς στον μόλο, αφού μπορεί να πατήσεις τα δέματα σου και να πέσεις πάνω σε κανένα μωρό. Οι παραλίες θα κλείσουν για το κοινό, αφού μπορεί καθώς κολυμπάς να κλωτσήσεις κανένα μωρό. Επίσης τα μωρά θα απαγορεύεται να παίζουν με μπάλες, αφού μπορεί να την κλωτσήσουν λλίο πιο δυνατά και να κτυπήσει πάνω σε κανένα μωρό.

Κι αν έχετε μωρό και θίγεστε με αυτά που λέω, να ξέρετε ότι δεν είναι αυτή η πρόθεση μου. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι τα πάρκα και οι δημόσιοι χώροι είναι για όλους μας. Όπως εσείς τσαντίζεστε όταν ο skater περνά δίπλα σας με επικίνδυνη ταχύτητα κάνοντας ουσιαστικά την πλατεία δική του, έτσι και κάποιος άλλος μπορεί να τσαντιστεί όταν δεν μπορεί να κάνει τίποτα επειδή έχει ένα μωρό στη μέση της πλατείας. Μια σταλιά αλληλοσεβασμού και από τις δύο πλευρές και λύθηκε το πρόβλημα.

Και κάτι τελευταίο. Πάρα πολλές φορές έχω δει στον μόλο να παίζουν ξύλο, ναρκομανείς λιπόθυμους, αλκοολικούς να φωνάζουν, άτομα με μοτοσυκλέτες. Σε καμία από αυτές τις περιπτώσεις δεν έτυχε να δω κάποιον «αρμόδιο». Με το που βάζω όμως τα πατίνια ξαφνικά εμφανίζονται μπροστά μου, και δεν υπερβάλλω, 3-4 security σε στάση δράσης. Μια φορά μάλιστα έφεραν και το «αρμόδιο» όχημα. Δεν θέλω να θίξω κανέναν αλλά έλεος, αφήστε «τον κόσμο» να αθληθεί.

Σχόλια

Κι’ άλλα Urbanism for dummies

Το αληθινό σπίτι των Flintstones στην Καλιφόρνια

To έκτισε ο Αμερικανός ηθοποιός Ντικ Κλάρκ

16.08.2017

8 φωτογραφίες από μια φάρμα που σε περιμένει

Λίγο έξω από τη Λευκωσία!

16.07.2017

Τυχαίες φωτογραφίες μας από την παραλιακή λεωφόρο

Γιατί έτσι, γιατί όχι

06.03.2017