Πρόκειται για τα χαλίτζια Τηλλυρίας, ένα είδος μαλακού, λευκού τυριού, με τρύπες και υπόξινη γεύση σύμφωνα με το Εικονικό Μουσείο κυπριακών τροφίμων και διατροφής.

Παρασκευάζονται στην περιοχή Τηλλυρίας αλλά και της Τσακκίστρας, από νωπό πρόβειο ή αιγινό γάλα, ή μίγμα από αυτά.

Όπως αναφέρει το Εικονικό Μουσείο τροφίμων και διατροφής, σύμφωνα με τους τοπικούς παραγωγούς της Τυλληρίας, η τεχνογνωσία παραγωγής του προϊόντος έχει μεταφερθεί από γενιά σε γενιά μέχρι σήμερα.

Η γεύση και η όψη

Το χαλίτζι είναι ένα τυρί που μοιάζει στο χρώμα και στη γεύση με την ελληνική φέτα, αλλά η υφή του μοιάζει περισσότερο με χαλλούμι γιατί προφανώς το γάλα χρειάζεται βράσιμο.

Είναι ουσιαστικά κάτι μεταξύ φέτας και χαλουμιού, αλλά είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο. Η γεύση του είναι πιο ξινή απ’ ότι της φέτας. Δεν λιώνει στο στόμα όπως η φέτα, αλλά χρειάζεται να το μασήσει κάποιος όπως και το χαλούμι.

Το όνομά του μάλλον το πήρε από το γεγονός ότι η όψη του μοιάζει με χαλίκια. Όπως θα δείτε στην φωτογραφία είναι γεμάτο με τρύπες.

Πώς φτιάχνεται το χαλίτζι και πότε

Για την παρασκευή των χαλιτζιών χρησιμοποιούνταν το γάλα που παραλαμβανόταν μέσα στους καλοκαιρινούς μήνες, όταν τα πρόβατα έβοσκαν τα υπολείμματα του θερισμού.

Παρασκεύαζαν το τυρόπηγμα όπως στο χαλλούμι και το έσφιγγαν μέσα σε ταλάρκα. Κατόπιν, βγάζοντάς το από το ταλάριν, το έκοβαν σε φέτες πάχους δύο εκ. περίπου, αλάτιζαν τις φέτες και τις άφηναν σε λεκάνη να κρυώσουν. Την επόμενη μέρα τις τοποθετούσαν σε δοχείο με αλατισμένο τυρόγαλα, όπου τα χαλίτζια μπορούσαν να διατηρηθούν μέχρι ένα χρόνο.

Τα χαλίτζια καταναλώνονται είτε κομμένα στη σαλάτα, είτε με ψωμί  ή μόνα τους με ελαιόλαδο και πασπαλισμένα με ρίγανη. Τρώγονται επίσης με καρπούζι αντί χαλλούμι τους καλοκαιρινούς μήνες, ενώ στις μελιτζάνες φούρνου μπορείτε άνετα να αντικαταστήσετε τη φέτα με το χαλίτζι.

Πηγή φωτογραφιών