Σε αντίθεση με χώρες όπως η Ιρλανδία, που πήρε το όνομά της από τη μυθική θεότητα Έιρου, η Αγία Λουκία ονομάστηκε προς τιμήν μιας υπαρκτής μορφής: της Αγία Λουκία των Συρακουσών. Η Αγία Λουκία έζησε τον 4ο αιώνα μ.Χ. στη Σικελία και αφιέρωσε τη ζωή της στον Χριστιανισμό, αρνούμενη να παντρευτεί. Η στάση της αυτή την έφερε αντιμέτωπη με διωγμούς κατά την περίοδο του Διοκλητιανού, οδηγώντας τελικά στο μαρτύριό της. Με τον χρόνο, συνδέθηκε με την προστασία της όρασης, μέσα από θρύλους και παραδόσεις.

Πριν αποκτήσει το σημερινό της όνομα, το νησί ήταν γνωστό ως Louanalao – «Νησί των Ιγκουάνα» – από τους αυτόχθονες Αραουάκους. Η ονομασία άλλαξε στις αρχές του 16ου αιώνα, όταν Γάλλοι ναυτικοί, που ναυάγησαν στην περιοχή γύρω στο 1502, το ονόμασαν Sainte Alousie. Σύμφωνα με την παράδοση, έφτασαν στο νησί στις 13 Δεκεμβρίου, ημέρα αφιερωμένη στην Αγία Λουκία – ημερομηνία που παραμένει έως σήμερα εθνική εορτή της χώρας. Αργότερα, οι Ισπανοί το κατέγραψαν ως Santa Lucia, ενώ η τελική μορφή του ονόματος διαμορφώθηκε μέσα από τη διαδοχική γαλλική και βρετανική αποικιοκρατία.

Σήμερα, η Αγία Λουκία ξεχωρίζει για τη φυσική της ομορφιά, με τα διάσημα δίδυμα ηφαιστειακά βουνά Πιτόνς να αποτελούν σύμβολο της χώρας και να προστατεύονται ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Η οικονομία της βασίζεται κυρίως στον τουρισμό και τη γεωργία, ενώ ο πολιτισμός της είναι ένα ζωντανό μωσαϊκό αφρικανικών, γαλλικών και βρετανικών επιρροών.

Παρότι τα κράτη που φέρουν γυναικεία ονόματα είναι εξαιρετικά σπάνια, δεν ισχύει το ίδιο για μικρότερες γεωγραφικές ονομασίες. Η Βασίλισσα Βικτώρια, για παράδειγμα, έχει δώσει το όνομά της σε δεκάδες τοποθεσίες παγκοσμίως, από πόλεις μέχρι φυσικά τοπία, αποδεικνύοντας πως η ιστορία συνεχίζει να αποτυπώνεται ακόμη και στους χάρτες.