Η Ελένη Νικοδήμου τα τελευταία 30 χρόνια, από το 1993 οπότε και επέστρεψε από το Παρίσι αποτέλεσε ένα σπουδαίο μέλος της καλλιτεχνικής κοινότητας της Κύπρου. 

Γεννήθηκε στο χωριό Άλωνα το 1955. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών της Αθήνας. Παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής και σκηνογραφίας. Ασχολήθηκε σε νεαρή ηλικία με τον αθλητισμό.  

 Το 1978 πήγε από την Αθήνα στο Παρίσι και σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική στην Ecole Nationale Superiéure des Beaux Arts. Μετά από δυο χρόνια πήρε υποτροφία από το Γαλλικό κράτος και επελέγη ή προσκλήθηκε για διάφορες (ομαδικές) εκθέσεις εκπροσώπησης της Σχολής ή άλλων πολιτιστικών φορέων. Το 1983 ολοκλήρωσε τις σπουδές της παίρνοντας το δίπλωμα της ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1985-86 πήρε υποτροφία του Ιδρύματος Λεβέντη (Παρίσι). Το 1986 της απενεμήθη το πρώτο βραβείο Matisse (Prix Matisse) της γαλλικής πρεσβείας στη Λευκωσία. Στην περίοδο 1981-84 εργάστηκε στη Cite International des Arts (Παρίσι).

Έκαμε την πρώτη της ατομική έκθεση στο Παρίσι (1982). Ακολούθησαν ατομικές εκθέσεις στη Λευκωσία και την Αθήνα (1983), στο Παρίσι (1985) και Λευκώ σία (1986). Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές στη Γαλλία, την Ελλάδα, την Κύπρο, τη Γερμανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ιταλία κ.α. Το 1985 είχε το προνόμιο αγοράς έργων της από το Γαλλικό κράτος.

Μετά από 20 χρόνια στη Γαλλία επέστρεψε το 1993 στην Κύπρο σε σπίτι που αγόρασε στην περιοχή Αγίου Ανδρέα στη Λευκωσία.

Η αρχική δουλειά της καλλιτέχνιδας είναι αφηρημένη ζωγραφική (η ίδια την χαρακτηρίζει σαν «λυρική ζωγραφική»). Αργότερα μπήκε στον «αφηρημένο εξπρεσιονισμό». Η Γαλλίδα κριτικός τέχνης Μαλβίνα Πομπάρ έγραψε για το έργο της: Η ζωγραφική της Ελένης Νικόδημου είναι μια διπλή εισαγωγή στην έννοια των τοιχογραφιών. Η χρωματική ταυτότητα των έργων της, καθώς και η συγκινησιακή τους έκφραση, τα συσχετίζουν με τις τοιχογραφίες της Πομπηίας, των οποίων η γλυκύτητα δεν θα μπορούσε να καλύψει τη θανάσιμη μνήμη.

Με πληροφορίες από polignosi.com