Πρόκειται για ένα συνδυασμό μιας παραδοσιακής τσέχικης pils, με την προσθήκη του αμερικάνικου λυκίσκου «Simcoe» σε μορφή «pellet», που διακρίνεται με γεύσεις και αρώματα πεύκου και κίτρου.

H επίσημη ανακοίνωση της συνεργασίας: 

“Με μεγάλη χαρά σας παρουσιάζουμε την νέα μας συνεργατική συνταγή «Τεύκρος».

Πρόκειται για έναν συνδυασμό μιας παραδοσιακής τσέχικης pils, με την προσθήκη του αμερικάνικου λυκίσκου «Simcoe» σε μορφή «pellet» αλλά και σαν εκχύλισμα (hyperboost).

Εκτός από παραδοσιακή τσέχικη βύνη, χρησιμοποιήσαμε και «flaked rice» για να πετύχουμε ξηρή επίγευση αλλά και πιο ωραίο, ανοιχτό, ξανθό χρώμα.

Το αποτέλεσμα είναι μια απολαυστική, πικρή, φρουτώδης, «pilsner» με γεύσεις και αρώματα πεύκου και κίτρου με 5,4% ABV.

Στην ετικέτα μας, ο ήρωας Τεύκρος, σημαδεύει με τρία βέλη κι αυτό δεν έγινε τυχαία.

Τα τρία βέλη αντιπροσωπεύουν αφενός τις 3 μικροζυθοποιίες και αφετέρου όταν συνδυάζονται, αντιπροσωπεύουν τη δύναμη της ενότητας, υποδηλώνοντας ότι όταν τα άτομα συνεργάζονται ή μοιράζονται έναν κοινό στόχο, γίνονται πιο δυνατά και πιο ικανά να ξεπεράσουν τα εμπόδια.

Η «Τεύκρος», η νέα μας συνεργατική συνταγή, είναι μια απολαυστική, αρωματική, πικρή «Νew World Pils» με 5,4% ABV και σας περιμένει να την ανακαλύψετε…εις υγείαν”.

Η ιστορία πίσω από την ετικέτα

Έμπνευση μας το Ομηρικό έπος Ιλιάδα, που αναφέρεται στις 51 αποφασιστικής σημασίας ημέρες του πολέμου της Τροίας, ο οποίος συνολικά διήρκεσε, σύμφωνα με τον μύθο, 10 χρόνια.

Πρωταγωνιστής μας ο Τεύκρος, ένας λιγότερο γνωστός αλλά εξίσου σημαντικός ήρωας της Ιλιάδας, που ξεχώριζε για την αριστοτεχνική του τοξοβολία και την αφοσίωσή του. Μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό του Αίαντα, αποτελούσαν μια αχτύπητη ομάδα πολεμιστών στο πεδίο της μάχης.

Ήταν γιός του βασιλιά της Σαλαμίνας Τελαμώνα και της δεύτερης συζύγου του Ησιόνης, κόρης του βασιλιά της Τροίας Λαομέδοντα.

Έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο και θεωρείται ως ο καλύτερος τοξότης των Ελλήνων. Πληγώθηκε από τον Έκτορα, αλλά σώθηκε από τον Αίαντα. Έλαβε μέρος στους ταφικούς αγώνες προς τιμήν του Πατρόκλου, όπου νίκησε στην τοξοβολία και ήταν ένας από τους Αχαιούς που μπήκε μέσα στον Δούρειο Ίππο.

Μετά τον πόλεμο, όμως, ο πατέρας του δεν τον δέχτηκε πίσω και τον έδιωξε, διότι δεν προστάτεψε ούτε εκδικήθηκε για τον θάνατο του αδελφού του Αίαντα. Έτσι ο Τεύκρος, εξόριστος, πλέον, πήγε στην Κύπρο, όπου και ίδρυσε σε ανάμνηση της πατρίδας του την πόλη Σαλαμίνα (κοντά στη σημερινή Αμμόχωστο) με τη βοήθεια του Απόλλωνα και με τη συγκατάθεση του βασιλιά Βήλου της Σιδώνας. Ιστορικά, επιβεβαιώνεται η ίδρυση της Σαλαμίνας γύρω στα 1100 π.Χ, χρονολογία που δεν απέχει, χρονικώς, από τον χρόνο επιστροφής των ηρώων της Τροίας.

Παντρεύτηκε την κόρη του Κύπρου, από την οποία απέκτησε την Αστερία και ένα γιο, τον

Αίαντα και όταν πέθανε τάφηκε στην πόλη που ίδρυσε. Η δυναστεία των Τευκριδών κράτησε την εξουσία στην Κύπρο μέχρι τον 5ο αι. π.Χ. Ο γιος του Τεύκρου Αίαντας ίδρυσε στην

Κιλικία, την νοτιοανατολικότερη παράλια περιοχή της Μικράς Ασίας, (έναντι της Κύπρου) την πόλη Όλβη, όπου οι ιερείς αποκαλούνταν «Τευκροί» ή «Αίαντες».

Παρά την άνετη ζωή και την εξουσία που απολάμβανε στην Κύπρο, ο Τεύκρος ένιωθε μια ακατανίκητη έλξη για την περιπέτεια. Ο μύθος τον θέλει να ταξιδεύει χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, φτάνοντας μέχρι την Ισπανία. Εκεί, σύμφωνα με την παράδοση, ίδρυσε την πόλη Ποντεβέδρα, αφήνοντας το στίγμα του σε μια μακρινή γη.

Η σύνδεση του Τεύκρου με την Ποντεβέδρα ίσως οφείλεται σε διάφορους παράγοντες. Πιθανόν, αρχαίοι Έλληνες έμποροι, ταξιδεύοντας στην περιοχή για εμπόριο, να διηγήθηκαν ιστορίες για τον Τρωικό πόλεμο και τους ήρωες του, εμπνέοντας τους ντόπιους. Παρόμοιες ιστορίες συναντώνται και σε άλλες περιοχές, όπου η άφιξη θεών και ηρώων συνδέεται με μορφές όπως ο Μέγας Αλέξανδρος, ο οποίος άφησε το σημάδι του σε μακρινές γωνιές του κόσμου.

Σήμερα, η μνήμη του Τεύκρου στην Ποντεβέδρα διατηρείται ζωντανή μέσω ενός αγάλματος του ήρωα, φτιαγμένου από τον Ισπανό γλύπτη Cándido Pazos.

Ο περίφημος αυτός τοξότης χάρισε επίσης το όνομά του και σε ένα φυτό: «το τεύκριο πολιό» που έχει λαϊκή ονομασία αγαπόχορτο ή αμάραντος. Ο Θεόφραστος το ονόμαζε «πολιό» λόγω των γκριζωπών φύλλων.

Νονός ήταν ο διάσημος Σουηδός βοτανολόγος Κάρολος Λινναίος (1707-1778) λαμβάνοντας υπόψη τις αναφορές του Διοσκουρίδη και του Πλίνιου για το πολύ γνωστό βότανο από τους αρχαίους χρόνους. Ο Πλίνιος δίνει λεπτομερέστατη περιγραφή του φυτού και των θεραπευτικών ιδιοτήτων του. Αλλά και ο Ιπποκράτης και ο Γαληνός το συνιστούσαν ως τονωτικό και για παθήσεις του στομάχου.

Φαίνεται όμως, ότι το τεύκριο είχε και άλλες ιδιότητες γιατί ο Μουσαίος και ο Ησίοδος συστήνουν σε όποιον θέλει να αποκτήσει φήμη και δόξα να έχει πάντα στη διάθεσή του το τεύκριο το πολιό ως αντίδοτο κατά του δηλητηρίου των φιδιών.

Η ιστορία του Τεύκρου ενέπνευσε πολλούς τραγικούς της αρχαιότητας και παράλληλα αποτελεί μια υπενθύμιση της επιμονής, της ανδρείας και του πνεύματος της περιπέτειας που χαρακτήριζαν τους αρχαίους Έλληνες ήρωες.

Πηγή φωτογραφιών