Νέες υπόνοιες για ολοκληρωτική επικράτηση του ηλεκτρονικού χρήματος έναντι των μετρητών αφήνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Όπως αναφέρει στην τελευταία του έκθεση το ΔΝΤ (ολόκληρη εδώ), μία λύση για τις μη επωφελείς συνέπειες που επιφέρει το καθεστώς πολύ χαμηλών επιτοκίων από πλευράς κεντρικών τραπεζών, ίσως είναι η αντικάτασταση των φυσικών μετρητών από το πλαστικό και ηλεκτρονικό χρήμα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το Ταμείο «εκθειάζει» τα πλεονεκτήματα του ψηφιακού χρήματος. Τα τελευταία δύο χρόνια, και ειδικά μετά το ράλι-φαινόμενο του Bitcoin, του «βασιλιά» των ψηφιακών νομισμάτων, στα τέλη του 2017, το Ταμείο έχει δημοσιεύσει ουκ ολίγες έρευνες πάνω στο ηλεκτρονικό χρήμα και τα κρυπτονομίσματα.

Η ίδια η Λαγκάρντ έχει κάνει πάμπολλες δηλώσεις-σινιάλα ενθαρρύνοντας τις κεντρικές τράπεζες να εκδώσουν τα δικά τους ψηφιακά νομίσματα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το ίδιο το Ταμείο ενδέχεται να φτιάξει το δικό του Bitcoin. Αναλυτικότερα εδώ.

Πως θα δουλέψουν τα αρνητικά επιτόκια

Όπως αναφέρεται στο άρθρο που παρουσιάζεται η έρευνα, ουκ ολίγες κεντρικές τράπεζες μείωσαν τα επιτόκια στο μηδέν ή χαμηλότερα κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, προκειμένου να τονώσουν την ανάπτυξη.

Δέκα χρόνια αργότερα, τα επιτόκια παραμένουν χαμηλά στις περισσότερες χώρες. Τη στιγμή η παγκόσμια οικονομία έχει ανακάμψει, όμως, οι μελλοντικές κάμψεις είναι αναπόφευκτες.

Οι σοβαρές οικονομικές κρίσεις απαιτούσαν ιστορικά μείωση επιτοκίων από 3 έως 6 ποσοστιαίες μονάδες.

Στην περίπτωση που συμβεί μια ακόμη κρίση, λίγες χώρες θα έχουν, ωστόσο, το περιθώριο να ανταποκριθούν στη νομισματική πολιτική.

Για να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα, η πρόσφατη μελέτη του ΔΝΤ δείχνει πώς οι κεντρικές τράπεζες μπορούν να δημιουργήσουν ένα σύστημα που θα καθιστούσε τα αρνητικά επιτόκια ως μια εφικτή επιλογή.

Ειδικότερα, σε έναν κόσμο χωρίς μετρητά, δεν θα υπήρχε κατώτατο όριο στα επιτόκια.

Μια κεντρική τράπεζα θα μπορούσε να μειώσει το επιτόκιο, λόγου χάρη, από το 2% σε -4% για να αντιμετωπίσει μια σοβαρή ύφεση.

Η μείωση των επιτοκίων θα μεταφερθεί σε τραπεζικές καταθέσεις, δάνεια και ομόλογα. Χωρίς μετρητά, οι καταθέτες θα πρέπει να πληρώσουν το αρνητικό επιτόκιο για να κρατήσουν τα χρήματά τους στην τράπεζα, καθιστώντας την κατανάλωση και τις επενδύσεις πιο ελκυστική.

Αυτό θα έπληττε τον δανεισμό, θα ενίσχυε τη ζήτηση και θα τόνωνε την οικονομία. Ωστόσο, όταν υπάρχουν διαθέσιμα μετρητά, η μείωση των επιτοκίων σε αρνητικές περιοχές καθίσταται αδύνατη. Τα μετρητά έχουν την ίδια αγοραστική ισχύ με τις τραπεζικές καταθέσεις, αλλά με μηδενικό ονομαστικό επιτόκιο.

Πηγή