Η σουηδική Spotify και η γερμανική Zalando είναι είναι δύο από τις πιο επιτυχημένες τεχνολογικές εταιρείες (tech firms) της Ευρώπης. Αλλά η συνολική αξία τους δεν ξεπερνά τα 42 δισεκατομμύρια δολάρια, ποσό σχεδόν αμελητέο σε σχέση με τα 480 δισεκατομμύρια στα οποία εκτιμάται η αξία του κινεζικού Alibaba και τα 550 δισεκατομμύρια του Facebook.

Στο σύνολό τους οι ευρωπαϊκές τεχνολογικές εταιρείες αξίζουν 240 δισεκατομμύρια δολάρια, οι ασιατικές 675 δισεκατομμύρια ενώ οι αμερικανικές ένα τρισεκατομμύριο και 370 δισεκατομμύρια δολάρια. Και η διαφορά προκαλεί εντύπωση, επισημαίνει σε άρθρο του το Quartz, γιατί στο σύνολό της η ευρωπαϊκή οικονομία είναι ανάλογη σε μέγεθος με την αμερικανική και μεγαλύτερη από την κινεζική. Και ούτε έλλειψη ικανότατων μαθηματικών, επιστημόνων της πληροφορικής και προγραμματιστών παρατηρείται στη Γηραιά Ήπειρο.

Γιατί, οπότε, δεν έχουν αναπτυχθεί τεχνολογικοί κολοσσοί στην ευρωπαϊκή επικράτεια όπως συνέβη στις ΗΠΑ και την Ασία; Συνομιλώντας με στελέχη της τράπεζας επενδύσεων GP Bullhound, οι συντάκτες του άρθρου ξεχώρισαν τρεις βασικές αιτίες.

Ένας λόγος είναι οι περιορισμένες επενδύσεις, γιατί μόνο συγκεντρώνοντας μεγάλα χρηματικά ποσά μπορεί μια τεχνολογική εταιρεία να θέσει τις απαραίτητες επιχειρηματικές βάσεις για την έναρξη των δραστηριοτήτων της. Από το 2000 και μετά, οι μεγαλύτερες αμερικανικές και ασιατικές startups συγκέντρωσαν κατά μέσο όρο 7,3 δισεκατομμύρια δολάρια, με τις ευρωπαϊκές να περιορίζονται σε λιγότερα από δύο δισεκατομμύρια.

Σημαντικό ρόλο διαδραματίζει, σίγουρα, και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα με τους νέους επιχειρηματίες της Silicon Valley να παθιάζονται ακόμη περισσότερο από εκείνους που προηγήθηκαν, απολαμβάνοντας ταυτόχρονα τη στήριξή των βετεράνων της ψηφιακής εποχής.

Τέλος, πρέπει να επισημανθεί ότι οι αμερικανοί επιχειρηματίες προσφέρουν και σημαντικά οικονομικά κίνητρα για να δελεάσουν τους καλύτερους νεαρούς επαγγελματίες στον χώρο της υψηλής τεχνολογίας μέσω του αποκαλούμενου «δικαιώματος προαίρεσης αγοράς μετοχών» (stock purchase option) που εκχωρείται στην πλειονότητα των εργαζόμενων οι οποίοι καταλήγουν να αφιερώνονται ολοκληρωτικά στην όποια εργασία τους και να παραμένουν για μεγάλο διάστημα στην ίδια εταιρεία.

«Στο Παρίσι κατά τις συνεντεύξεις, οι υποψήφιοι μας ρωτούσαν αν προσφέρουμε κουπόνια για γεύματα, όχι για μετοχές», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Ζαν-Μπαπτίστ Ρουντέλ, διευθυντής της γαλλικής Criteo. Υφίσταται, ωστόσο, και ένα άλλο μεγάλο ζήτημα και σχετίζεται με το κατά πόσο οι Ευρωπαίοι επιθυμούν όντως την ύπαρξη πανίσχυρων τεχνολογικών κολοσσών στη επικράτειά τους.