Ο Arthur Brand, είπε ότι επέστρεψε το αριστούργημα του 1938 με τίτλο "Πορτραίτο της Ντόρα Μάαρ", γνωστό και ως Buste de Femme (Dora Maar) δηλαδή "Γυναικείο Μπούστο", σε μια ασφαλιστική εταιρεία νωρίτερα αυτόν τον μήνα.

Η ανακάλυψη αυτού του σπάνιου πορτραίτου της Μάαρ, μιας από τις ερωμένες του Πικάσο με μεγάλη επιρροή επάνω του, είναι το επιστέγασμα μιας τετραετούς έρευνας σχετικά με την κλοπή στην πολυτελή θαλαμηγό Coral Island, όταν βρισκόταν αγκυροβολημένη στην Αντίμπ, στο θέρετρο αυτό της Γαλλικής Ριβιέρας.

Δύο δεκαετίες μετά την κλοπή και χωρίς καμία πληροφορία για την τύχη του έργου, η γαλλική αστυνομία έφτασε σε αδιέξοδο και το πορτραίτο, το οποίο κάποτε κοσμούσε το σπίτι του μεγάλου Ισπανού ζωγράφου ―μέχρι τον θάνατό του το 1973― θεωρήθηκε ότι χάθηκε για πάντα.

Έπειτα από αναζήτηση τεσσάρων ετών, η οποία οδήγησε στον ολλανδικό υπόκοσμο, δύο μεσάζοντες εμφανίστηκαν πριν από δέκα μέρες στο σπίτι του Brand στο Άμστερνταμ με το κλεμμένο έργο.

″Είχαν τον Πικάσο, που σήμερα εκτιμάται στα 25 εκατ. ευρώ, τυλιγμένο με κόλλες χαρτί μέσα σε μαύρες σακούλες σκουπιδιών”, είπε ο Brand στο AFP.

Αυτή ήταν μια ακόμη επιτυχία για τον Brand, ο οποίος τον περασμένο χρόνο απασχόλησε τον Τύπο όταν παρέδωσε στις κυπριακές αρχές ψηφιδωτό του 6ου μ.Χ αιώνα που απεικονίζει τον Ευαγγελιστή Μάρκο και είχε αποτοιχιστεί κάποια στιγμή μετά την τουρκική εισβολή από τον ναό της Παναγίας της Κανακαριάς, στην κατεχόμενη Λυθράγκωμη της επαρχίας Αμμοχώστου.

Το 2015 εξάλλου ο Brand, απέκτησε διεθνή φήμη όταν επέστρεψε τα "Άλογα του Χίτλερ", δύο χάλκινα αγάλματα που αναπαριστούν άλογα σε φυσικό μέγεθος και φιλοτέχνησε ο Γιόζεφ Θόρακ κατ’ απαίτηση του ναζιστή ηγέτη.

Τα αγάλματα βρίσκονταν τοποθετημένα στην είσοδο του νέου κτιρίου της καγκελαρίας της χιτλερικής Γερμανίας. Αρκετοί πίστευαν πως καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Εντοπίστηκαν, τελικά, το 2015 σε μια αποθήκη, μαζί με άλλα κλεμμένα έργα τέχνης, στο Μπαντ Ντουρκχάιμ, στο κρατίδιο της Ρηνανίας-Παλατινάτου.

Ναρκωτικά και εμπόριο όπλων Η κλοπή του εν λόγω Picasso, ο οποίος την εποχή εκείνη είχε αξία περίπου επτά εκατομμύρια δολάρια, προκάλεσε έντονο προβληματισμό στις αστυνομικές αρχές και οδήγησε τους βαθύπλουτους στην αύξηση των μέτρων ασφαλείας στις θαλαμηγούς τους.

Το 2015 ο Brand, πληροφορήθηκε για πρώτη φορά ότι ένας Picasso, ο οποίος είχε κλαπεί από ένα πλωτό μέσο, κυκλοφορούσε στην Ολλανδία παρότι σε εκείνο το στάδιο δεν γνώριζε ποιος ακριβώς ήταν.

Όπως προέκυψε, ο πίνακας κυκλοφορούσε επί χρόνια και άλλαζε χέρια ανάμεσα σε μέλη κυκλωμάτων εμπορίου όπλων και ναρκωτικών.

Χρειάστηκαν αρκετά χρόνια και αδιέξοδα προτού αποκαλυφθεί ότι επρόκειτο όντως για τον Πικάσο εκείνον, ο οποίος είχε κλαπεί από τη θαλαμηγό του σαουδάραβα δισεκατομμυριούχου σεΐχη Abdul Mohsen Abdulmalik Al-Sheikh, την περίοδο που γίνονταν εργασίες ανακαίνισης στο γιοτ, είπε ο Brand.

Ο Brand διέδωσε στην πιάτσα ότι αναζητεί το ”Γυναικείο Μπούστο (Ντόρα Μάαρ)” και στις αρχές Μαρτίου χτύπησε φλέβα χρυσού.

″Δύο εκπρόσωποι ενός Ολλανδού επιχειρηματία επικοινώνησαν μαζί μου λέγοντας ότι ο πελάτης τους είχε τον πίνακα. Είχε άνοια. Θεωρούσε ότι ο Πικάσο ήταν προϊόν μιας νόμιμης συμφωνίας. Προέκυψε ότι η συμφωνία ήταν νόμιμη ― ο τρόπος πληρωμής δεν ήταν”, σχολιάζει αστειευόμενος ο Brand.

Ο Brand κάλεσε την ολλανδική και τη γαλλική αστυνομία ―που τότε όμως είχαν κλείσει την υπόθεση― και οι οποίες είπαν ότι δεν μπορούσαν να ασκήσουν δίωξη εις βάρος του σημερινού ιδιοκτήτη.

″Μετά την αρχική κλοπή, ο πίνακας πρέπει να είχε αλλάξει χέρια τουλάχιστον δέκα φορές”. ”Είπα στους ενδιάμεσους ‘ή τώρα ή ποτέ’ γιατί ο πίνακας είναι πιθανόν σε πολύ κακή κατάσταση... Πρέπει να ενεργήσουμε το συντομότερο δυνατόν”, είπε εξηγώντας ότι αν δεν ενεργούσαν ακαριαία, το έργο πιθανόν να επέστρεφε στον υπόκοσμο.

Κρέμεται στον τοίχο μου Στη συνέχεια, μόλις πριν από μια εβδομάδα, χτύπησε το κουδούνι του Brand στο λιτό διαμέρισμά του στο Άμστερνταμ και εμφανίστηκαν οι μεσάζοντες με τον πίνακα.

"Όταν τον έβγαλα από τη σακούλα τον κρέμασα στον τοίχο μου και τον άφησα όλη την νύχτα, μετατρέποντας έτσι το διαμέρισμά μου, έστω για μια ημέρα, στο διαμέρισμα με τη μεγαλύτερη αξία στο Άμστερνταμ”, αστειεύτηκε ο Brand.

Την επόμενη ημέρα, ένας ειδικός εκτιμητής σε έργα του Picasso από την Pace Gallery της Νέας Υόρκης, επιβεβαίωσε τη γνησιότητα του έργου προσερχόμενος σε μια αποθήκη με αυστηρά μέτρα ασφαλείας στην ολλανδική πόλη.

Παρών ήταν και ο συνταξιούχος αστυνομικός Dick Ellis, ο ιδρυτής της ομάδας έργων τέχνης και αρχαιοτήτων της Scotland Yard, εκπροσωπώντας μια μη κατονομαζόμενη ασφαλιστική εταιρεία.

″Αναμφίβολα πρόκειται για έναν κλεμμένο Picasso”, είπε στο AFP ο Ellis, ο οποίος είναι σήμερα επικεφαλής μιας επιχείρησης συμβούλων έργων τέχνης με έδρα το Λονδίνο. Ο Ellis, είναι γνωστός από τον εντοπισμό πολλών κλεμμένων έργων τέχνης. Ανάμεσά τους και ”Η Κραυγή” του εξπρεσιονιστή Νορβηγού Edvard Munch, η οποία είχε κλαπεί από την Εθνική Πινακοθήκη της Νορβηγίας το 1994.

Το «Γυναικείο Μπούστο» βρίσκεται και πάλι στην κατοχή της ασφαλιστικής εταιρείας που τώρα πρέπει να αποφασίσει για τα επόμενα βήματα, είπαν ο Brand και ο Ellis.