20 Jul 2019

1974: Η μαρτυρία ενός αιχμαλώτου

Ο κ. Παναγιώτης Φακούτας ήταν μόλις 22 χρονών

Της Μικαέλλας Μέσσιου για την Offsite.com.cy

«Κύπρος 1974, Αιχμαλωσία: Mνήμες ακοίμητες, ολοζώντανες»
«70 μέρες στους Τούρκους. Ένας από τους τόσους προδομένους». Μια μαρτυρία βασισμένη σε αληθινά γεγονότα τα οποία στιγμάτισαν και στοιχειώνουν ψυχές εδώ και 45 χρόνια… 45 χρόνια από το πραξικόπημα και την Εισβολή. Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες ξυπνούν μνήμες αλλά και πόνος, για όσους έζησαν τα γεγονότα.


ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ: Τουρκικός στρατός: «Είμαστε ο εγγυητής της ειρήνης στην Κύπρο»


Η Offsite, επικοινώνησε με έναν άνθρωπο ο οποίο πολέμησε το 1974 και πιάστηκε αιχμάλωτος στα χέρια των Τούρκων.

Ο κος Παναγιώτης Φακούτας, πολέμησε και πιάστηκε αιχμάλωτος στην Μια Μηλιά.

Ξεκίνησε να μας μιλάει λέγοντάς μας τα εξής: «Εδώ και 45 χρόνια το λεξιλόγιο μας έγινε ποιο πλούσιο. Χρησιμοποιούμε τις λέξεις πρόσφυγες – κατεχόμενα – αγνοούμενοι – αιχμάλωτοι πολέμου. Γιατί άραγε; Διότι έγινε ένα προδοτικό πραξικόπημα από την Χούντα των Αθηνών και την προδοτική ΕΟΚΑ Β. Το αποτέλεσμα; Η Τουρκική εισβολή.»

Πολλοί από εμάς δεν ζήσαμε την φρίκη του πολέμου, ακούμε, όμως να μας περιγράφουν αυτοί που τα έζησαν, τον πόνο τους – την αγωνία που είχαν να μάθουν τι απέγιναν τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Αρκετοί επίσης, ήταν και αυτοί που έχουν πιαστεί αιχμάλωτοι στα χέρια των Τούρκων, περνώντας δύσκολες στιγμές… κάποιοι τα κατάφεραν και κάποιοι άλλοι όχι.

Ο κ. Παναγιώτης Φακούτας, ήταν μόλις 22 χρονών, και ήταν έφεδρος στο 305 Τάγμα Επιστρατεύσεως, όπου αποστολή τους ήταν να αποτρέψει την προέλαση των Τούρκων προς την Αμμόχωστο. Έτσι, δημιουργήθηκε μια αμυντική γραμμή από την Μια Μηλιά μέχρι και τον Κουτσοβέντη.

Ο κ. Παναγιώτης, μας ανέφερε πως, αποφάσισε να γράψει ένα βιβλίο, την προσωπική του μαρτυρία ως αιχμάλωτος. Πότε αποφάσισε; Όταν τους έγραψε ο Ερυθρός Σταυρός και κατάλαβε ότι ήταν πολύ δύσκολο να τους σκοτώσουν πλέον.

Έτσι, κλείδωσε τα πάντα στη μνήμη του με κάθε λεπτομέρεια. Πράγματι, διαβάζοντάς τα, είναι συγκλονιστικά τα όσα αναγράφει, λες και είσαι μαζί του από την πρώτη μέρα μέχρι και την τελευταία.

Όπως μας εξιστόρησε, οι μνήμες δεν πρόκειται να σβήσουν από το μυαλό του ποτέ, αφού αυτές οι 70 ημέρες ήταν ένα μαρτύριο, γιατί υπήρχαν μέρες που έχουν ζήσει μέσα στην πείνα και άλλες μέρες από το πολλή ξύλο που έτρωγαν, δεν ήξεραν αν θα βγουν ζωντανοί.

Επίσης, αυτό που δεν ξεχνά, είναι το ξύλο που έφαγαν κυρίως, πριν τους πάνε στους θαλάμους στα Άδανα, καθώς και την ημέρα που επέστρεψε στην ξενοδοχειακή σχολή και αντίκρισε τον πόνο-την αγωνία όλων των μανάδων και συγγενών που κρατούσαν τις φωτογραφίες των δικών τους ατόμων, παρακαλώντας τον να τους πεις εάν τους έχει δει ή εάν γνώριζε κάτι.

Μέσα από την συζήτηση που είχα μαζί του, αλλά διαβάζοντας και την μαρτυρία του, εντύπωση κάνει το γεγονός, πως τα πάντα έμειναν χαραγμένα στην μνήμη του με την κάθε λεπτομέρεια.... και δύσκολα μπορεί να σβηστούν....

Δες κι αυτά

Νέα