Ο Τζέιμς Πάτρικ Μπάλτζερ ήταν ένα 2χρονο αγοράκι από το Λίβερπουλ της Αγγλίας, το οποίο απήχθη, βασανίστηκε και δολοφονήθηκε από δύο δεκάχρονα αγόρια, τους Τζον Βέναμπλς και Ρόμπερτ Τόμσον. Ο Τζέιμς απομακρύνθηκε από το εμπορικό κέντρο New Strand στο Bootle, καθώς η μητέρα του τον είχε βγάλει για λίγο για βόλτα. Το ακρωτηριασμένο σώμα του βρέθηκε σε σιδηροδρομική γραμμή 4 χλμ. μακριά στο Walton του Λίβερπουλ, δύο ημέρες μετά την απαγωγή του. Οι Τόμσον και Βέναμπλς κατηγορήθηκαν για απαγωγή και δολοφονία του μικρού.

Σαν σήμερα, στις 12 Φεβρουαρίου 1993, οι 10χρονοι Τζον Βέναμπλς και Ρόμπερτ Τόμσον έκαναν κοπάνα από το σχολείο. Είχαν πάει στο τοπικό εμπορικό κέντρο, όπου έκλεβαν διάφορα αντικείμενα από καταστήματα. Πήραν ζαχαρωτά, μία κούκλα, μπαταρίες και ένα κουτί με μπλε μπογιά. Στις 3:40 το μεσημέρι, οι κάμερες ασφαλείας τους κατέγραψαν να εξέρχονται από το εμπορικό κέντρο, κρατώντας το χέρι του 2χρονου Τζέιμς Μπάλτζερ. Οι φύλακες καθησύχασαν την ανάστατη μητέρα του, λέγοντάς της πως τα παιδιά ήταν μικρά και μάλλον έκαναν κάποια φάρσα. Ήταν σίγουροι πως ο Τζέιμς θα επέστρεφε σώος και αβλαβής μέσα σε λίγη ώρα. Ο Τζέιμς δεν γύρισε ποτέ στην οικογένειά του.

 Δύο μέρες αργότερα, μια παρέα μαθητών εντόπισε το πτώμα του στις σιδηροδρομικές ράγες κοντά στον σταθμό Γουόλτον του Λίβερπουλ. Το σώμα του ήταν κομμένο στα δύο. Αφού απήγαγαν τον Τζέιμς, ο Βέναμπλς και ο Τόμσον έκαναν βόλτες στην πόλη. Σκόπευαν να τον αφήσουν στη μέση του δρόμου για να δουν αν θα τον χτυπούσαν τα αυτοκίνητα. Τους είδαν πολλοί περαστικοί, αλλά υπέθεσαν ότι ο Τζέιμς ήταν ο μικρότερος αδερφός τους. Κάποια στιγμή σταμάτησαν σε ένα έρημο σημείο και ένας από τους δύο σήκωσε τον Τζέιμς στον αέρα και τον άφησε να πέσει στο έδαφος με το κεφάλι. Το αγοράκι άρχισε να κλαίει και οι 10χρονοι τον άφησαν εκεί και απομακρύνθηκαν. Μετά από λίγα λεπτά, επέστρεψαν και τον πήραν μαζί τους. Κατέληξαν σε ένα έρημο σημείο δίπλα στις γραμμές του τρένου. Το βασανιστήριο του μικρού Τζέιμς ξεκίνησε, όταν του πέταξαν μπλε μπογιά στα μάτια. Τον χτύπησαν με πέτρες, τον κλώτσησαν, τον έγδυσαν και του έδωσαν το τελειωτικό χτύπημα με ένα σιδερολοστό. Ο ιατροδικαστής μέτρησε 42 τραύματα στο σώμα του, τα περισσότερα στο κεφάλι! Τον άφησαν πάνω στις ράγες, για να τον πατήσει το τρένο και να φανεί ότι ο θάνατός του ήταν ατύχημα. Ήταν νεκρός πριν περάσει το τρένο. Όταν ο Τζον Βέναμπλς επέστρεψε στο σπίτι του, η μητέρα του ήταν φοβερά ταραγμένη. Είχε ακούσει ότι εξαφανίστηκε ένα μικρό αγόρι και φοβήθηκε ότι ήταν ο Τζον, που έλειπε όλη μέρα. Δύο μέρες αργότερα, όταν βρέθηκε το πτώμα του Τζέιμς, ο Ρόμπερτ άφησε ένα κόκκινο τριαντάφυλλο στο σημείο.

Το πρωί της 18ης Φεβρουαρίου, οι Αστυνομικοί χτύπησαν τις πόρτες του Τζον Βέναμπλς και του Ρόμπερτ Τόμσον, έχοντας δει το βίντεο από το εμπορικό κέντρο και αφού μάζεψαν τα ονοματεπώνυμα των παιδιών που έλειπαν από το σχολείο στις 12 Φεβρουαρίου και ανάμεσα σε αυτά, ήταν και εκείνα των δύο δεκάχρονων. Έτσι εκείνη τη μέρα ξεκίνησαν έρευνα. Μετά από πολλές έρευνες εντόπισαν μπλε μπογιά στο παλτό του Τζον Βέναμπλς, ίδια με την μπογιά που βρέθηκε στον τόπο του εγκλήματος και ακόμα εντόπισαν κηλίδες αίματος στα παπούτσια του Ρόμπερτ Τόμσον, το οποίο αίμα ταίριαζε απόλυτα με εκείνο του δίχρονου παιδιού. Έτσι λοιπόν τα δύο παιδιά συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στο Τμήμα, με την συνοδεία των γονιών τους. Αρχικά η Αστυνομία πίστευε πως πίσω από την δολοφονία, κρυβόταν κάποιος ενήλικας που ώθησε τα παιδιά στην αποτρόπαια αυτή πράξη. Κανένας όμως δεν ήταν προετοιμασμένος για αυτό που θα αποκαλυπτόταν στη συνέχεια. Αφού αποκάλυψαν την ιστορία στους Αστυνομικούς, υπήρξαν αλληλοκατηγορίες μεταξύ του Βέναμπλς και του Τόμσον. Μέσα σε τρεις μόνο ημέρες, τα δύο παιδιά ανακρίθηκαν 20 φορές.

Και οι δύο έμοιαζαν να ανησυχούν περισσότερο για την αντίδραση των γονιών τους, απ’ ότι των αστυνομικών. Όποτε παραδέχονταν κάτι κακό κοιτούσαν τις μητέρες τους και προσπαθούσαν να δικαιολογηθούν σαν να είχαν κάνει μία απλή σκανδαλιά. Ο Βέναμπλς ομολόγησε ότι σκότωσε τον Τζέιμς, μόνο αφού οι γονείς του τον διαβεβαίωσαν ότι θα τον αγαπούσαν, ό,τι κι αν είχε κάνει. Έκλαιγε στην αγκαλιά της μητέρας του όταν είπε: «Τον σκότωσα. Τι θα γίνει με τη μαμά του; Θα της πεις ότι ζητάω συγγνώμη;».

Μέχρι τη δίκη, ο Τόμσον και ο Βέναμπλς παρέμειναν υπό κράτηση, υπό την επίβλεψη της Αστυνομίας και οι τοποθεσίες τους έμεναν κρυφές. Όταν μετέβαιναν στο Δικαστήριο για να δικαστούν, τους περίμεναν αρκετοί εξαγριωμένοι άνθρωποι έξω από τα Δικαστήρια, οι οποίοι αποπειράθηκαν πάρα πολλές φορές να τους λιντσάρουν, για αυτό και η Αστυνομία ήταν ετοιμοπόλεμη, ώστε να αποκρούσει την οργή του κόσμου, ο οποίος ζητούσε το αίμα των δύο παιδιών. Στις 24 Νοεμβρίου 1993, οι Ρόμπερτ Τόμσον και Τζον Βέναμπλς καταδικάστηκαν για τη δολοφονία του σε δέκα χρόνια φυλάκισης, τη μεγαλύτερη ποινή που μπορούσε να δοθεί σε παιδιά κάτω των 14 ετών. Ήταν οι νεότεροι κατάδικοι για ανθρωποκτονία, στην ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας. Οι οικογένειές τους αναγκάστηκαν να φύγουν απ’ το Λίβερπουλ, καθώς διαρκώς δέχονταν απειλές κατά της ζωής τους. Τα δύο παιδιά μεταφέρθηκαν σε φυλακές άγνωστης τοποθεσίας, όπου παρέμειναν υπό κράτηση, ενώ σχεδόν κάθε μέρα, εξετάζονταν από ψυχίατρους, ψυχολόγους και άλλους ειδικούς.

Το 2010, ο Venables επέστρεψε στη φυλακή για παραβίαση των όρων της άδειας του, με την κατηγορία κατοχής φωτογραφιών παιδικής πορνογραφίας στον υπολογιστή του και αφέθηκε ελεύθερος πάλι το 2013. Τον Νοέμβριο του 2017, ο Venables επέστρεψε και πάλι στη φυλακή με την ίδια κατηγορία. Καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκιση.

Η υπόθεση Bulger προκάλεσε ευρεία συζήτηση για το ζήτημα του τρόπου χειρισμού των νέων παραβατών όταν καταδικάζονται ή απελευθερώνονται από την φυλακή.

Πηγή φωτογραφίας