Ακολουθεί ανθρωποκεντρική και σημειολογικά πολλαπλώς προβληματική ιστορία, που δημοσιεύεται για σκοπούς πολιτειακής και κοινωνικής ευαισθητοποίησης. Το όνομα και η φωτογραφία που χρησιμοποιούνται δεν αντιστοιχούν στον συνεντευξιαζόμενο

Ο εικοσάχρονος Τζόι γεννήθηκε και μεγάλωσε στην «εξωτική» Νιγηρία. Πρόσφατα, απέκτησε πτυχίο στις θετικές επιστήμες σε πανεπιστήμιο των κατεχομένων, στην Κύπρο. Με την ολοκλήρωση όμως των σπουδών του έπρεπε να επιστρέψει αμέσως στη Νιγηρία, αφού δεν είχε τη δυνατότητα να ανανεώσει τη λεγόμενη 'φοιτητική άδεια παραμονής'. Η ιδέα όμως να γυρίσει στην πατρίδα του τον τρομοκρατούσε, αφού, σεξουαλικά, ο Τζόι αυτοπροσδιορίζεται ως ομοφυλόφιλος. Στην ... καλύτερη όμως περίπτωση, η ομοφυλοφιλία τιμωρείται στη Νιγηρία με 14 χρόνια φυλάκιση ενώ στην όχι και τόσο σπάνια ... χειρότερη, με δημόσιο εξευτελισμό και θάνατο.

Aυτό που βασικά ο Τζόι ζητά σήμερα, απ’ την Νιγηρία όπου δυστυχώς αναγκαστικά πια βρίσκεται είναι να του δοθεί η ευκαιρία να ζήσει μια ζωή … νορμάλ. Κάτι που θα μπορούσε ενδεχομένως να γίνει αποκτώντας -γιατί όχι- πολιτικό άσυλο στη χώρα μας, μια χώρα που όμως χαρακτηριστικά μας λέει έχει αγαπήσει πολύ και θα ήθελε να προσφέρει και να δημιουργήσει σ’ αυτήν.

Λόγω της ιδιάζουσας και παράλογης πολιτικής κατάστασης που επικρατεί στο νησί μας, όσο ο Τζόι ζούσε στην Κύπρο, δεν μπορούσε να περάσει στις νότιες και ελεγχόμενες απ’ τη Δημοκρατία περιοχές και να αιτηθεί το άσυλο που τόσο διακαώς ήθελε. Μαζί μας ήρθε σε επαφή μέσω κοινού μας φίλου που γνώρισε μέσω Grindr, αφού τα app γνωριμιών από ... ψευδοσύνορα δεν γνωρίζουν.

«Αστυνομικές αυθαιρεσίες, συλλήψεις, βιασμοί, διακρίσεις, φυσικός, σεξουαλικός και ψυχολογικός εξευτελισμός, αυτοκτονίες, κατάφωρος ρατσισμός και προκλητική βία είναι καθημερινοί όροι στο λεξιλόγιο της ομοφυλόφιλης κοινότητας στη χώρα μου. Φυλές που ζουν σε αγροτικές περιοχές της χώρας πιστεύουν πως αν κανείς είναι γκέι μπορεί να σου μεταδώσει ασθένειες μόνο με το να του μιλήσεις!» μας λέει βάζοντας μας σιγά σιγά στο ... κλίμα.

Φυλές που ζουν σε αγροτικές περιοχές της χώρας πιστεύουν πως αν κανείς είναι γκέι μπορεί να σου μεταδώσει ασθένειες μόνο με το να του μιλήσεις

Eκφοβισμός

«Όταν ήμουν ακόμη σχολείο λάτρευα να φορώ χρωματιστά ρούχα και παπούτσια και μου άρεσαν τα κοσμήματα και τα αξεσουάρ. Οι συμμαθητές μου με κοροΐδευαν όμως συνεχώς και όποτε με έβλεπαν φώναζαν επιδεικτικά ‘αδερφή’ (faggot). Με είχαν δείρει αρκετές φορές χωρίς να δείξουν έλεος και έπρεπε συνεχώς να λέω ψέματα στους γονείς μου για να μην ανακαλύψουν ποιοι ήταν οι λόγοι που το είχαν κάνει.

Στις 26 Μαρτίου του 2013 είχα καθίσει για μια εξέταση και ένας τύπος ήρθε δίπλα μου, έσκισε το γραπτό μου και με χαστούκισε λέγοντας πως δεν έπρεπε να είμαι εκεί μαζί τους, πως δεν είχα θέση ανάμεσά τους! Θυμάμαι πόσο μόνος, συντετριμμένος και απομονωμένος ένιωθα. Ουσιαστικά, κανείς στο σχολείο δεν ήθελε να κάνει παρέα μαζί μου.

Συχνά, έφευγα απ’ το σχολείο χωρίς να γνωρίζει κανείς πού πήγαινα. Ούτε καν οι ίδιοι μου οι γονείς. Πήγαινα σ’ ένα συγκεκριμένο σημείο στην κορυφή ενός λόφου και καθόμουν εκεί όλη τη μέρα ρεμβάζοντας μέχρι να έρθει η ώρα να σχολάσω υποτίθεται απ’ το σχολείο και να επιστρέψω σπίτι. Το είχα κάνει άπειρες φορές, αφού προσπαθούσα να αποφύγω τον εξευτελισμό απ’ τους συμμαθητές μου».

Βιασμός

«Σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, στην εφηβεία μου είχα κακοποιηθεί και σεξουαλικά. Ήταν μια νύχτα που είχα βγει να μαζέψω πορτοκάλια για τον πατέρα μου και καθώς περπατούσα σε ένα σκοτεινό μέρος που δεν είχε ηλεκτρισμό, ξαφνικά δύο μεγαλύτεροι άντρες πετάχτηκαν από τους θάμνους, με άρπαξαν, με έσπρωξαν και άρχισαν να με χειροδικούν. Θυμάμαι να κλαίω και να τους ζητώ με τρεμάμενη και τρομαγμένη φωνή να με αφήσουν και εκείνοι να μου απαντούν ότι ήμουν μίασμα της κοινωνίας και ότι σκοπός τους ήταν να με μετατρέψουν σε ένα νορμάλ άνθρωπο, να με θεραπεύσουν από τη γκέι ασθένεια, κατά την έκφρασή τους. Θυμάμαι να κλαίω γοερά και να τους παρακαλώ να δείξουν ελεημοσύνη καθώς εκείνοι γινόντουσαν ακόμα πιο βίαιοι. Στη συνέχεια με πήραν σε ένα εγκαταλελειμμένο κτήριο και με έδειραν με όση περισσότερη αγριότητα μπορούσαν. Είχα πληγές σε ολόκληρό μου το σώμα.

Ήταν έτοιμοι να φύγουν όταν ένας απ’ τους δύο κατέβασε το παντελόνι του και με βίασε. Ήταν η πρώτη μου σεξουαλική εμπειρία και ήταν πολύ οδυνηρή. Αισθανόμουνα τόσο αδύναμος, τόσο ευάλωτος και τόσο βρώμικος. Πέρασα τη νύχτα εκεί και την επόμενη μέρα έπρεπε να πάω να μείνω σε ένα φίλο για να θεραπεύσω τις πληγές μου πριν επιστρέψω σπίτι, αφού οι γονείς μου θα άρχιζαν σίγουρα τις ερωτήσεις. Απολογούμαι, δεν μπορώ να συνεχίσω να μιλώ άλλο, μιλώντας για αυτές τις εμπειρίες είναι λες και τις ζω ξανά ...».

είχα συνεχώς εφιάλτες και δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Είχα αποφασίσει να κρυφτώ στα βουνά και να διατηρώ χαμηλό προφίλ. Φοβόμουνα πολύ μην πάθω κι εγώ τα ίδια

Δολοφονία

«Αντιμετώπισα πολλές εσωτερικές διαμάχες και καθώς ο καιρός περνούσε, αποφάσισα να ζητήσω τη βοήθεια ενός γκέι ακτιβιστή, ο οποίος με βοήθησε με το συναισθηματικό στρες και μου πρόσφερε ψυχολογική υποστήριξη. Ήταν ο μοναδικός άνθρωπος στον οποίο μπορούσα να μιλήσω. Ακόμα κι η ζωή του πατέρα μου βρίσκεται σε ρίσκο αφού ομοφοβικές συμμορίες και εγκληματίες με έχουν απειλήσει επανειλημμένα. Γενικώς, το νιγηριανό νομοθετικό πλαίσιο είναι φοβερά εχθρικό απέναντι στην λοάτκι κοινότητα. Το να ζεις και να αναπνέεις στη Νιγηρία ως γκέι άτομο είναι κάτι σαν αυτοκτονία.

Φίλος μου που ζούσε στη βόρεια πλευρά της Νιγηρίας δολοφονήθηκε βάναυσα από ντόπιους της κοινότητάς του, μετά που τον ‘έδωσε’ ο ίδιος του ο αδελφός ως ομοφυλόφιλο. Mερικές ώρες μετά που τον μαχαίρωσαν τον περιέλουσαν μάλιστα με πετρέλαιο και τον έκαψαν. Για τους επόμενους μήνες κι ως αποτέλεσμα εκείνης της κτηνωδίας, είχα συνεχώς εφιάλτες και δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Είχα αποφασίσει να κρυφτώ στα βουνά και να διατηρώ χαμηλό προφίλ. Φοβόμουνα πολύ μην πάθω κι εγώ τα ίδια.

Σας εκλιπαρώ. Είναι η ελπίδα και το όνειρό μου όπως η αίτησή μου για άσυλο στην Κύπρο ληφθεί υπόψη. Θα μου δώσει μια νέα ευκαιρία στη ζωή και θα μου επιτρέψει να υπάρχω χωρίς να πρέπει να ντρέπομαι γι’ αυτό που είμαι. Δεν αναζητώ φιλανθρωπία ή χρήματα, αντιθέτως είμαι πρόθυμος να συμβάλω στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας σας».

Εμείς μπορούμε

Σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών «πρόσφυγας θεωρείται το άτομο που βρίσκεται εκτός της χώρας του και είτε αδυνατεί είτε δεν επιθυμεί να επιστρέψει λόγω φόβου για καταδίωξη ή/και εκτέλεση. Τα λοάτκι άτομα καλύπτονται πλήρως από ειδική πρόνοια της Σύμβασης που κάνει λόγο για προστασία των ατόμων που προέρχονται από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Αναμφίβολα, το συγκεκριμένο περιστατικό δεν διαφέρει και τόσο απ’ τα χιλιάδες άλλα ανθρώπων που διαβιούν σε ταραχώδεις για τους εαυτούς τους συνθήκες και που απεγνωσμένα θέλουν εγκαταλείψουν τη χώρα τους.

Σε ό,τι αφορά συγκεκριμένα στην Κύπρο, στην οποία ο Τζόι έχει εκφράσει την επιθυμία να επιστρέψει αιτούμενος πολιτικό άσυλο, να πούμε, μετά από επικοινωνία μας με άτομα της accept LGBT, μας έχει επιβεβαιωθεί πως έχουν ήδη καταγραφεί αρκετές περιπτώσεις που η κυπριακή κυβέρνηση αποδέχτηκε ως πρόσφυγες άτομα προερχόμενα από τόσο πολύ ομοφοβικές χώρες. Μέσω νομοθεσίας που ψηφίστηκε το 2007 είναι βασικά απολύτως εφικτό και πραγματοποιήσιμο να παραχωρηθεί άσυλο που παραπέμπει στον σεξουαλικό προσανατολισμό. Αρκετά είναι τα καταγεγραμμένα περιστατικά που έχουν αιτηθεί και «νίκησαν».

Ας έρθει Κύπρο κι ας το προσπαθήσει, μας ειπώθηκε από το καλό ΜΚΟ Refugee Council, το οποίο συχνά συνεργάζεται με την accept LGBT για τέτοια ζητήματα. «Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε εκ των προτέρων κατά πόσο η αίτηση του θα εγκριθεί, αφού κάθε περίπτωση είναι σαφώς διαφορετική, μπορούμε όμως να υποσχεθούμε πως θα βοηθήσουμε».

Θέλουμε;

Zούμε σ’ έναν παράδοξο, ετεροβαρή και συχνά αλλοπρόσαλλο κόσμο, διαφορετικών ταξικών και εθνικών συγκυριών και αδιανόητα πολλών ταχυτήτων. Απ' τον πλούσιο νότο της Γερμανίας, μέχρι τις όχι και τόσο σύγχρονες πια πόλεις της Πολωνίας και της Ρουμανίας και απ΄τα αστικά σαλόνια της Ουγγαρίας και της Αυστρίας μέχρι τις παραδοσιακά φιλόξενες γειτονιές της Ελλάδας και της Κύπρου, οι ακροδεξιές, φοβεριστικές και επικίνδυνα εθνικιστικές αντιλήψεις παντού στην Ευρώπη διογκώνονται, αυξάνονται, πληθύνονται.

Έχουμε όλοι μας βιώσει όμως την αξία της Ευρώπης. Όπως πρόσφατα λέχθηκε, αν ακόμη κι η Ευρώπη υποκύψει στο μίσος, ο αγώνας μας για ένα καλύτερο μέλλον θα γίνει πολύ πιο δύσκολος.

Ας μη σταματήσουμε να δίνουμε ως πολιτισμένη Δύση και ως Κύπρος μια ευκαιρία για νορμάλ ζωή στον Τζόι και στον κάθε Τζόι.

Ας σταματήσουμε να συμβάλλουμε έμμεσα αλλά και άμεσα στο θαλασσοπνιγμό τόσων πολλών συνανθρώπων μας.

Είμαστε σίγουροι πως μπορούμε.

Θέλουμε;