3 Jun 2019

Στο φετινό Pride καμάρωσα τη φίλη μου

Περηφάνια και Προκατάληψη


GUEST STAR η Μαριάννα Νικολάου


Έχω μια φίλη. Την αγαπώ και τέτοια εποχή την σκέφτομαι λίγο περισσότερο από τους άλλους μου φίλους.

Γνωριστήκαμε πριν χρόνια, και η πρώτη μου σκέψη όταν την είδα ήταν ότι ήταν ένα χαζοχαρούμενο κορίτσι με κακό γούστο στο ντύσιμο και το λέω εγώ αυτό, που έχω γράψει έπος στην κακογουστιά και στο ατυχές styling. Που μια φορά με είδε ο ντελιβεράς που μου έφερε το φαγητό μου, και κατουρήθηκε στα γέλια, ρωτώντας με, με ποιο σκεπτικό είχα συνδυάσει έτσι τα ρούχα μου.

Ευτυχώς έκανα λάθος στις εκτιμήσεις μου για το κορίτσι (για το styling δυστυχώς δεν έκανα λάθος, δεν έχει βελτιωθεί και πολύ μέχρι σήμερα). Πέρασε ο καιρός. Το κορίτσι καταλάβαινε το χιούμορ μου και άρχισε να με συμπαθεί. Εγώ την πείραζα συνέχεια, αλλά εκείνη δεν έπαψε ποτέ να γελά και να με νοιάζεται.

Απέδειξε ότι ήταν εργατική και φιλότιμη. Ήθελε να μαθαίνει καινούρια πράγματα συνεχώς και έτσι ρωτούσε, μάθαινε και έπερνε πρωτοβουλίες. Αγαπούσε βαθιά, και θαύμαζε τους άλλους χωρίς να το κρύβει, φοβούμενη ότι θα έδειχνε ότι ξέρει λιγότερα από αυτούς. Ποτέ δεν δίστασε να ρωτήσει, και πάντα την συνάρπαζε το μεγαλείο του πόσα λίγα ξέρουμε εμείς οι άνθρωποι και πόσα ακόμα έχουμε να μάθουμε.

Πέρασε κι άλλος καιρός. Άρχισα να την συμπαθώ όλο και πιο πολύ παρόλο που ήμουν, είμαι και θα είμαι στριμμένο άντερο. Ο ενθουσιασμός της με έκανε να την νοιώθω σαν παιδί που έπρεπε να προστατεύσω. Μια μέρα, μου εκμυστηρεύτηκε ένα μυστικό της. Και τότε, την αγάπησα λίγο περισσότερο.

Μου είπε ότι ήταν λεσβία, μου μίλησε για τη σύντροφό της και για την οικογένειά της. Για τον τρόπο που την αντιμετώπισαν κάποιοι άνθρωποι και πόσο απαξιωτικά της φέρθηκαν για αυτό και μόνο το λόγο. Χαζό δεν είναι;

Πέρασαν οι μήνες και καθώς ήμουνα στο πλάι του κοριτσιού, την είδα να προκόβει με το μυαλό και τις ικανότητές της, και σήμερα να έχει μια πολύ καλή δουλειά, με ένα μισθό τον οποίο ζηλεύω αφόρητα, και μια σχέση που αν καταλήξει σε γάμο (πολιτικό προς το παρόν μην πανικοβάλλεστε παιδιά) θα μου δώσει την τέλεια ευκαιρία να αγοράσω ένα συνολάκι που έβαλα στο μάτι αλλά δεν έχω δικαιολογία να αγοράσω.

Την καμάρωσα στη φετινή πορεία υπερηφάνειας που περπάτησε με ένα τεράστιο χαμόγελο, ανεμίζοντας μια πολύχρωμη σημαία. Αυτή είναι η φίλη μου.

Πάντα κρατάω μέσα μου εκείνη την ανάμνηση. Το αμήχανο χαμόγελό της όταν μου είπε ποιαν αγαπά, την αγωνία για την δική μου αντίδραση (γιατί ναι όλοι λέμε ότι είμαστε προοδευτικοί μέχρι να έρθει η ώρα να το αποδείξουμε) και τέλος τη γλυκιά σιωπή και το χαμόγελο που συνόδευσε την εκμυστήρευσή της και τη φιλία μας από τότε, μέχρι σήμερα.

Τέλος, δεν ζητάω από κανέναν να καταλάβει τί είναι η ομοφυλοφιλία. Δέχομαι ότι πολύ απλά για κάποιους δεν είναι ‘σωστό’. Ζητάω όμως σεβασμό. Όχι ανοχή, σεβασμό. Όχι αγάπη, σεβασμό. Σεβασμό στο δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να αγαπά όποιον θέλει, να απολαμβάνει τα ίδια προνόμια και να έχει ίσα δικαιώματα με τον οποιονδήποτε άλλο είτε στηρίζει την επιλογή του είτε όχι, σε όλους τους τομείς της ζωής του. Και ναι, μιλάω για υιοθεσία παιδιού, εκκλησιαστικό γάμο κλπ. κλπ. Αυτά μόνο. Αυτά που για πολλούς άλλους είναι δεδομένα.

Μα κάποτε τα δεδομένα, είναι και τα πιο δύσκολα.

BONUS: Η ατάκα εμένα οι γκέι δεν με ενοχλούν, έχω φίλους γκέι, αλλά ότι κάνουν να το κρατούν στην κρεβατοκάμαρά τους, όχι να υιοθετούν και παιδιά κλπ, έχει παλιώσει.

Happy Pride Month Folks !

Γίνε κι εσύ GUEST STAR στέλνοντάς μας τις σκέψεις, τη δουλειά ή δείγμα της τέχνης σου στο [email protected]

GUEST STAR