Ένας ειλικρινής οδηγός για το πώς βάζουμε στόχους με αυτοπεποίθηση και τους εγκαταλείπουμε με… ακόμα μεγαλύτερη
Νέα χρονιά, νέος εαυτός.. Ίδιος πανικός!
Φέτος όμως αποφασίσαμε να το πάμε ένα βήμα παραπέρα. Δεν βάλαμε απλώς στόχους. Βγήκαμε στους δρόμους με πανό, με μαρκαδόρους, με θετική ενέργεια και λίγη υπερβολική αυτοπεποίθηση, μπας και τους υλοποιήσουμε. Γιατί αν δεν δει η γειτονιά ότι “ΑΠΟ ΦΕΤΟΣ ΑΛΛΑΖΩ ΖΩΗ”, πώς θα γίνει δουλειά;
Φυσικά, μέσα σ’ όλη αυτή την “επανάσταση αυτοβελτίωσης”, υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια: η πραγματικότητα. Εκείνη η ενοχλητική φωνούλα που εμφανίζεται κάπου στις 15 Ιανουαρίου και σου λέει “χαλάρωσε λίγο, άνθρωπος είσαι”.
Για να μην αισθανόμαστε μόνοι σε αυτό το υπαρξιακό roller coaster, ζητήσαμε από την ομάδα μας να γράψει τους στόχους για τη νέα χρονιά. Και τα αποτελέσματα ήταν… συγκινητικά ρεαλιστικά:
“Να κοιμάμαι 8 ώρες τη μέρα… Να κλείνω το Netflix πριν να με ρωτήσει αν ακόμα βλέπω”
Ένας στόχος που ξεκινά ως όραμα ευεξίας και καταλήγει σε προσωπική κόντρα με τον αλγόριθμο.
“Να πίνω περισσότερο νερό… Να θυμάμαι ότι τα κοκτέιλ δεν είναι νερό”
Επιστημονικά αποδεδειγμένο: αν βάλεις μια φέτα λεμόνι στο ποτό, σχεδόν μετράει ως ενυδάτωση. Σχεδόν.
“Να πηγαίνω γυμναστήριο 4 φορές τη βδομάδα… Να πηγαίνω γυμναστήριο 4 φορές το μήνα”
Ο πιο τίμιος στόχος της χρονιάς. Από το “θα γίνω influencer fitness” στο “έχω ακόμα ενεργή συνδρομή”. Κάποιοι από μας είμαστε τόσο τραγικοί που δεν έχουμε καν.. συνδρομή. (Ονόματα δε λέμε, οικογένειες δε θίγουμε) - Αυτό που ξέρω είναι ότι ο Τσάντλερ θα ήταν περήφανος για μένα-
“Να αποταμιεύω 100€ το μήνα… Να μην χρησιμοποιώ τις αποταμιεύσεις της προηγούμενης χρονιάς κάθε τέλος του μήνα"
Οικονομικός προγραμματισμός επιπέδου: “τα λεφτά υπάρχουν, απλώς φεύγουν πιο γρήγορα από μένα”.
Και κάπως έτσι γεννιέται το υπαρξιακό δίλημμα κάθε νέας χρονιάς: βάζουμε στόχους για να γίνουμε καλύτεροι ή απλώς για να έχουμε κάτι να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας τον Δεκέμβριο;
Η αλήθεια είναι ότι λατρεύουμε να σχεδιάζουμε το “μελλοντικό μας εαυτό”. Εκείνον που ξυπνάει νωρίς, τρώει σαλάτες, πίνει πράσινα smoothies, πηγαίνει γυμναστήριο χαμογελαστός και έχει πάντα τα οικονομικά του σε τάξη. Απλώς, κάπου στη διαδρομή εμφανίζεται ο πραγματικός μας εαυτός με πιτζάμες, πίτσα, μπύρες και το remote control στο χέρι.
Φέτος λοιπόν αποφασίσαμε να είμαστε ρεαλιστές. Να βάλουμε στόχους, ναι. Να τους κυνηγήσουμε, επίσης ναι. Αλλά και να αποδεχτούμε ότι πιθανότατα το 2026 θα προσπαθούμε ακόμα να μην κάνουμε το δεύτερο μέρος των σλόγκαν μας.
Άλλωστε, όπως λέει και η σοφή μας ομάδα: το σημαντικό δεν είναι να πετύχεις όλους τους στόχους. Είναι να έχεις ωραίες δικαιολογίες όταν αποτύχεις.
P.S. Ναι, το 2026 για εμάς ξεκινά τον Φεβρουάριο. Ο Γενάρης ήταν δοκιμαστικός. Κι ας ελπίζουμε ότι δε θα χρειαστεί να είναι και Μάρτιος δοκιμαστικός…ρεαλιστικά μιλώντας!
