Santa Claus Conquers the Martians (1964)
Στον μακρινό Άρη, η τοπική ελίτ αποφασίζει ότι για να σωθεί ο αρειανός πολιτισμός πρέπει να απαγάγουν τον… Άη Βασίλη. Ναι. Να τον πάνε στον Κόκκινο Πλανήτη και να διδάξει στα αρειανάκια τη χαρά των Χριστουγέννων. Αν αναρωτιέσαι γιατί στα 60s όλοι ήταν μόνιμα «χαμένοι», αυτή η ταινία είναι μια καλή αρχή.

Santa and the Ice Cream Bunny (1972)
Το κινηματογραφικό ισοδύναμο μιας πολύνεκρης καραμπόλας. Ο Άη Βασίλης κολλά με το έλκηθρο σε παραλία της Φλόριντα, τύποι με στολές ζώων τρέχουν να βοηθήσουν και για να συμπληρωθεί η διάρκεια πετάνε μέσα άσχετα παραμύθια. Μην το δείτε νηφάλιοι. Σοβαρά.

Black Christmas (1974)
Το καναδικό slasher που έβαψε τα Χριστούγεννα κόκκινα. Μανιακός δολοφονεί φοιτήτριες που έμειναν στην εστία τις γιορτές, εγκαινιάζοντας ουσιαστικά το υπο-είδος της «εποχικής ταινίας τρόμου». Σκοτεινό, επιδραστικό και πολύ πιο disturbing απ’ όσο περιμένεις.

Don't Open Till Christmas (1984)
Λονδίνο, δεκαετία ’80, και κάποιος σφάζει όποιον φοράει στολή Άη Βασίλη. Ναι, όλους. Ακόμα και τις «σέξι» εκδοχές. Μισανθρωπικό, βίαιο και ιδανικό αν θες να σε διώξουν από το χριστουγεννιάτικο τραπέζι.

Christmas Evil (1980)
Ένα παιδικό τραύμα, ένας Άη Βασίλης και ένα αιματηρό αμόκ. Αν το ψυχαναλυτικό υπόβαθρο σου φαίνεται λεπτό, έχεις δίκιο. Αν όμως θες cult κακή ταινία, είσαι στο σωστό μέρος.

Silent Night, Deadly Night (1984)
Η ταινία που εξόργισε την Αμερική γιατί τόλμησε να βγάλει τον Άη Βασίλη με τσεκούρι στις αίθουσες μέσα στις γιορτές. Κλασικό slasher, γεμάτο κλισέ, αίμα και… λαμπάκια σε ρόλο φονικού όπλου.

Jingle All the Way (1996)
Arnold Schwarzenegger, Sinbad και μια κούκλα που λέγεται Turbo-Man. Υποτίθεται σάτιρα του καταναλωτισμού, στην πράξη Arnie με spandex και jetpack. Από εδώ ξεκίνησε ο κατήφορος.

Santa with Muscles (1996)
Ο Hulk Hogan ως αμνησιακός Άη Βασίλης που σώζει ορφανοτροφείο και ψάχνει μαγικά κρύσταλλα. Όχι, δεν αστειευόμαστε. Το μόνο ιστορικό του επίτευγμα: το ντεμπούτο της μικρής τότε Mila Kunis.

Jack Frost (1997)
Serial killer μετατρέπεται σε φονικό χιονάνθρωπο. Σκοτώνει με παγοκρύσταλλα, μπάλες και υπάρχει σκηνή που καλύτερα να μην περιγραφεί. Τόσο κακό που γίνεται αξέχαστο.

Jack Frost (1998)
Όχι, δεν είναι το ίδιο. Ο Michael Keaton πεθαίνει και επιστρέφει ως… χιονάνθρωπος για να ξαναβρεί την οικογένειά του. Συγκινητικό; Όχι. Απλώς άβολο.

Home Alone 4 (2002)
Η ταφόπλακα ενός franchise. Ίδια ιστορία, άλλα πρόσωπα, μηδέν μαγεία. Αν αγαπάς το πρώτο Home Alone, καλύτερα να προσποιηθείς ότι αυτό δεν υπάρχει.

Christmas with the Kranks (2004)
Ξεκινά σαν κριτική στο χριστουγεννιάτικο άγχος και καταλήγει σε μάθημα «πρέπει να αγαπάς τις γιορτές αλλιώς είσαι κακός άνθρωπος». Μπόνους: μηδέν αστεία.

Surviving Christmas (2004)
Ben Affleck ως καθίκι που μαθαίνει το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων. Η συνταγή δεν δούλεψε ούτε στο χαρτί, ούτε στην οθόνη.

The Santa Clause 3: The Escape Clause (2006)
Τάρανδοι, αστεία τουαλέτας και ο Martin Short σε πλήρη αποσύνθεση. Αν αναρωτιέσαι πόσο χαμηλά μπορεί να πάει ένα franchise, εδώ είναι η απάντηση.

Deck the Halls (2006)
Φώτα που φαίνονται από το διάστημα, γείτονες σε πόλεμο και όλη η ανοησία των αμερικανικών προαστίων συμπυκνωμένη σε 90 λεπτά.

Rare Exports: A Christmas Tale (2010)
Οι Φινλανδοί ξαναγράφουν τον μύθο: άγριοι, αιμοβόροι Αγιοβασίληδες που τρώνε άτακτα παιδιά. Μαύρο χιούμορ, βία και μια από τις πιο διεστραμμένες χριστουγεννιάτικες ιδέες που έγιναν ποτέ ταινία.