Με ήχο που κινείται ανάμεσα στο heavy psychedelic rock, το space rock και τον αυτοσχεδιασμό, οι Temple Fang αντιμετωπίζουν κάθε συναυλία σαν μια ζωντανή τελετουργία όπου τίποτα δεν είναι απολύτως προκαθορισμένο.

Με αφορμή την επερχόμενη εμφάνισή τους στο What The Fuzz Festival στις 29 Μαΐου, μιλήσαμε με τον Dennis Duijnhouwer, τραγουδιστή και μπασίστα της μπάντας, για τη φιλοσοφία πίσω από τη μουσική τους, τη σχέση τους με τον αυτοσχεδιασμό, την ένταση ανάμεσα στη δομή και την ελευθερία, αλλά και για το γιατί πιστεύουν πως η πραγματική μαγεία της μουσικής εξακολουθεί να βρίσκεται στη ζωντανή εμπειρία.

Δείτε όλα όσα είπαμε. 

Ποια είναι η ιστορία πίσω από το όνομα Temple Fang;

Είναι σαν το Yin/Yang. Το “Temple” αντιπροσωπεύει την πνευματική και αφοσιωμένη πλευρά μας, ενώ το “Fang” τη άγρια και επικίνδυνη πλευρά μας. Είμαστε καλοί και ήρεμοι άνθρωποι… μέχρι να σταθεί κάποιος εμπόδιο στον δρόμο μας.

Η πρώτη επίσημη κυκλοφορία σας βγήκε το 2022. Η μπάντα υπήρχε και εξελισσόταν ήδη για χρόνια ή οι Temple Fang ήταν περισσότερο «προϊόν» της περιόδου της πανδημίας;

Ήμασταν μαζί από το 2018 και παίξαμε πολύ μέσα στο 2019, ενώ δουλεύαμε πάνω σε ένα άλμπουμ όταν χτύπησε η πανδημία. Αυτό όχι μόνο μας σταμάτησε, αλλά σχεδόν μας διέλυσε. Χάσαμε τον ντράμερ μας πριν προλάβουμε να ηχογραφήσουμε τον δίσκο και αναγκαστήκαμε να χρησιμοποιήσουμε μια live ηχογράφηση ως βάση για το στούντιο άλμπουμ “Fang Temple”. Ήταν ο μόνος τρόπος να σωθεί αυτή η μουσική και να κυκλοφορήσει. Δεν σταθεροποιηθήκαμε πραγματικά ως μπάντα μέχρι τις ηχογραφήσεις του “Lifted From The Wind” το 2024 — τότε ήταν που όλα «κούμπωσαν».

Οι Temple Fang απέκτησαν ισχυρή φήμη μέσα από τις live εμφανίσεις τους πολύ πριν αποκτήσουν μεγάλη online ή streaming παρουσία. Πώς επηρέασε αυτό την εξέλιξη της μπάντας; Ήταν κάτι συνειδητό;

Τίποτα δεν ήταν πραγματικά συνειδητό στην αρχή. Ξεκινήσαμε αυτή τη μπάντα σχεδόν κατά λάθος και στην πορεία προσπαθούσαμε να βρούμε τον δρόμο μας. Ξέραμε όμως ότι θέλαμε να ακολουθήσουμε το δικό μας στραβό μονοπάτι και να μη λυγίσουμε απέναντι στον «βιομηχανικό» τρόπο λειτουργίας της μουσικής σκηνής. Επίσης, θέλαμε η εξέλιξη της μπάντας και των κομματιών να είναι συνεχής — γι’ αυτό και κάνουμε τόσες πολλές live κυκλοφορίες, για να αποτυπώνουμε συγκεκριμένες στιγμές και φάσεις μας. Προσπαθούμε διαρκώς να αλλάζουμε, ώστε να μη βαλτώσουμε. Και μέχρι στιγμής λειτουργεί.

Πολλές μπάντες χρησιμοποιούν την επανάληψη δομικά, αλλά στη δική σας μουσική μοιάζει σχεδόν υπνωτική ή διαλογιστική. Τι σας ελκύει σε αυτού του είδους τη μακρόσυρτη επανάληψη;

Όλα έχουν να κάνουν με το χτίσιμο της έντασης και την απελευθέρωσή της τη σωστή στιγμή. Δεν ήταν ποτέ συνειδητή επιλογή — απλώς έτσι φαίνεται να λειτουργούμε όταν βρισκόμαστε όλοι μαζί σε ένα δωμάτιο. Είναι υπέροχο συναίσθημα.

Τα τραγούδια σας συχνά μοιάζουν λιγότερο «συνθεμένα» με την παραδοσιακή έννοια και περισσότερο σαν κάτι που ξεδιπλώνεται οργανικά εκείνη τη στιγμή. Πώς ξεκινά συνήθως ένα κομμάτι των Temple Fang;

Ένα τραγούδι ξεκινά συνήθως από έναν μικρό «σπόρο» - μπορεί να είναι μια μπασογραμμή, μια ακολουθία συγχορδιών ή ένας ρυθμός που φέρνει κάποιος στην πρόβα. Μετά αρχίζουμε όλοι να το τραβάμε προς διαφορετικές κατευθύνσεις και, με τον χρόνο, πάντα προκύπτει μια δομή. Αν δεν προκύψει, σημαίνει ότι χρειάζεται περισσότερη δουλειά. Όλοι ξέρουμε πότε κάτι λειτουργεί και πότε όχι. Είναι μια πολύ δημοκρατική διαδικασία: η καλύτερη ιδέα κερδίζει.

Πόσο από ένα τυπικό live set των Temple Fang είναι πραγματικά αυτοσχεδιαστικό;

Εξαρτάται από τη φάση στην οποία βρισκόμαστε. Μερικές φορές ξεκινάμε μια περιοδεία με πολύ αυτοσχεδιασμό, αλλά όσο παίζουμε περισσότερο, τόσο τα πράγματα αρχίζουν να αποκτούν δομή. Τότε κάποιος θα αντιδράσει και θα πάρουμε μια μουσική βαριοπούλα για να τα διαλύσουμε ξανά. Είναι μια συνεχής έλξη και απώθηση. Κάποιες φορές εξαντλητική, αλλά όλοι αποδεχόμαστε ότι αυτή είναι η διαδικασία μας.

Κάτω από τη βαρύτητα και τις ψυχεδελικές υφές της μουσικής σας υπάρχει ένας έντονος συναισθηματικός πυρήνας. Θα λέγατε ότι το συναίσθημα είναι το πραγματικό κέντρο της μπάντας;

Ναι, θα έλεγα πως ισχύει. Όλα τα κομμάτια μας είναι ουσιαστικά ιστορίες και μιλούν για αληθινά πράγματα που συμβαίνουν στις ζωές μας. Στόχος είναι να σου προκαλέσουν κάτι περισσότερο από το να χαθείς απλώς μέσα στην ψυχεδελική καταιγίδα.

Έχετε ζήσει ποτέ εμφάνιση όπου τα πράγματα ξέφυγαν εντελώς από τον έλεγχο, είτε με όμορφο είτε με καταστροφικό τρόπο;

Συμβαίνει συνέχεια, κυρίως με καλό τρόπο. Βέβαια, όταν παίζεις σε φεστιβάλ, είναι πρόβλημα να χαθείς σε ένα jam και να ξεπεράσεις τον χρόνο που σου έχει δοθεί. Το λύσαμε βάζοντας χρονόμετρο στο pedalboard μου, ώστε να βεβαιώνομαι ότι δεν θα παίζουμε για πάντα.

Πιστεύετε ότι το σύγχρονο κοινό έχει ακόμα την υπομονή ή την ικανότητα να βυθιστεί πλήρως σε μεγάλης διάρκειας μουσικά κομμάτια;

Καταλαβαίνουμε ότι αυτό περιορίζει την απήχησή μας. Δεν έχουν όλοι την απαραίτητη συγκέντρωση. Όμως είμαστε ευλογημένοι που έχουμε απίστευτους και υπομονετικούς fans, οι οποίοι έρχονται σε εμάς ακριβώς επειδή αγαπούν αυτή τη long-form προσέγγιση. Ο αλγόριθμος βέβαια δεν την αγαπά ιδιαίτερα!

Ποιο είναι το μεγαλύτερο σε διάρκεια uninterrupted jam που έχετε παίξει live;

Παίξαμε κάποτε σε μια μικρή κατάληψη στο Γκρατς της Αυστρίας και θυμάμαι ότι ξεκινήσαμε το live με ένα διαστημικό dub jam που κράτησε τουλάχιστον 45 λεπτά… πριν καν παίξουμε τραγούδι.

Υπήρξαν στιγμές που η ενέργεια του κοινού άλλαξε πραγματικά την κατεύθυνση μιας εμφάνισης;

Αυτό συμβαίνει σε κάθε live. Είναι απολύτως ουσιαστικό για τη μπάντα μας. Όταν νιώθεις ότι το κοινό είναι μαζί σου, το groove βαθαίνει και όλα αποκτούν μια επιπλέον διάσταση.

Υπάρχει μια διαρκής ένταση μέσα στη μπάντα ανάμεσα στη δομή και την απόλυτη ελευθερία;

Σίγουρα. Πάντα κάποιος τραβάει ενάντια στο status quo της μπάντας. Για παράδειγμα, εγώ τελευταία προσπαθώ συνειδητά να οδηγήσω τη μπάντα προς περισσότερη δομή, κάτι που κάνει τα υπόλοιπα μέλη να τραβούν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Έτσι πρέπει να είναι — κανείς δεν κάνει κουμάντο εδώ.

Πέρα από τη rock μουσική, τι επηρεάζει περισσότερο δημιουργικά τους Temple Fang;

Ο καθένας μας έχει τις δικές του πηγές έμπνευσης, αλλά για μένα θα έλεγα ότι είναι η πνευματική μου διαδρομή. Εδώ και σχεδόν μια δεκαετία δουλεύω με φυτικά «φάρμακα» και αυτό συνεχίζει να φορτίζει τις δημιουργικές μου μπαταρίες και να με βγάζει από δημιουργικά αδιέξοδα.

Πολλοί νεότεροι ακροατές ανακαλύπτουν πλέον την ψυχεδελική μουσική μέσω αλγορίθμων και streaming πλατφορμών αντί μέσω τοπικών σκηνών ή φυσικών χώρων. Πιστεύετε ότι χάνεται κάτι σημαντικό μέσα σε αυτή τη μετάβαση;

Ο αλγόριθμος δεν είναι φίλος σου! Είναι απλώς η νεότερη μορφή εταιρικού ελέγχου πάνω στη μουσική, όπως ήταν το ραδιόφωνο και το MTV όταν ήμουν μικρός. Ο κόσμος εξακολουθεί να έρχεται στα live και να βυθίζεται στους δίσκους, οπότε δεν ανησυχώ γι’ αυτό. Ανησυχώ περισσότερο για το ότι τα χρήματα που θα έπρεπε να καταλήγουν στις τσέπες μας χρηματοδοτούν πολεμικές μηχανές.

Κατά τη γνώμη σας, τι μπορούν ακόμα να προσφέρουν οι underground μουσικές σκηνές που το διαδίκτυο δεν θα μπορέσει ποτέ να προσφέρει;

Η μαγεία της στιγμής είναι αυτό που πραγματικά είναι το rock ’n’ roll. Ανοιγοκλείνεις τα μάτια και έχει χαθεί. Το ίντερνετ είναι απλώς κάτι που βοηθά να διευκολυνθεί αυτό - όχι να το αντικαταστήσει. Ελάτε να δείτε μπάντες να παίζουν live. Αυτό είναι το αληθινό.

What the fuzz festival: 29 και 30 Μαΐου 2026 στο Savino Live. 

Περισσότερες πληροφορίες για το φεστιβάλ μπορείτε να βρείτε εδώ.