Ωραίες κοιμωμένες;

Ωραίες κοιμωμένες;

Μη μου τους κύκλους τάραττε.

Ωραίες κοιμωμένες;

Ο μονίμως συγκλονισμένος μας Πρόεδρος κάνει την Κινέζα. Ο μη-την-καρέκλα-μου-τάραττε-θα-σας-δείξω-εγώ-θα-δείτε-τί-θα-πάθετε ατάραχος Υπουργός Δικαιοσύνης μας αγνοείται - ψάξε, ψάξε δεν θα τον βρεις. Η πάντοτε την αναλήθεια ομιλούσα Αστυνομία επαίρεται ότι της αξίζουν συγχαρητήρια - να έγινε άραγε κάποιος παγκόσμιος διαγωνισμός ανεπιτυχούς εξιχνίασης εγκλημάτων και βγήκαμε πρώτοι; Ο Άντρος του ΑΚΕΛ μιλάει για πολιτική ευθιξία λες και το Μαρί δεν συνέβη ποτέ αλλά τουλάχιστον κάνει αντιπολίτευση. Νικόλα Παπαδόπουλε, εσύ τί νέα; Πού βόσκεις αυτό το Πάσχα;

Το παραμύθι με τις μονομελείς, τριμελείς και βάλε επιτροπές συνεχίζεται και για άλλη μια φορά η οργή του κόσμου δεν λέει να κοπάσει. Ήταν κι εκείνα τα παλιά, αθώα χρόνια που έχουμε να θυμόμαστε - τότε που κάποιοι παραιτούνταν για λιγότερο σοβαρά λάθη από αξιοπρέπεια(;), τσίππα(;), ευθιξία(;).

Στη νέα τάξη πραγμάτων βεβαίως, δεν υπάρχει πια κανένα ιερό και κανένα όσιο. Στο δρόμο που χάραξε η διακυβέρνηση Χριστόφια πετώντας ένα πόρισμα απόδοσης ευθυνών στα σκουπίδια, η «πολιτική ευθύνη» έγινε εν μια νυκτί αφηρημένη έννοια. Ακολούθησαν οι άριστοι των αχρήστων που στη δεύτερη τους θητεία κατάφεραν να μας κάνουν να νοσταλγούμε τους κομμουνισταί (για φαντάσου).

Για να τελειώνουμε, όχι άλλο συλλογικό αυτομαστίγωμα για το αν φταίμε εσχάτως όλοι εμείς που έχουν χαθεί εφτά ζωές. Ας μην τους κάνουμε τη χάρη να φορτωθούμε και αύτη την ντροπή. Όχι άλλες μελοδραματικές εξάρσεις για την ξεφτίλα που ευφημιστικά αποκαλούμε Κράτος. Την ξέρουμε, την ζούμε κάθε μέρα, ώρα να κάνουμε κάτι γι’αυτό.

Η αρχή έγινε χτες με την διαδήλωση στο Προεδρικό. Ναι, οι ευθύνες του έγκληματος έχουν ονοματεπώνυμο: Ιωνάς Νικολάου, Ζαχαρίας Χρυσοστόμου και όσα μέλη του αστυνομικού σώματος δεν έκαναν τη δουλειά τους. Αυτές τις κρίσιμες ώρες, εξαφανίστηκαν όλοι για μια ακόμα φορά, σαν ωραίες κοιμωμένες που περιμένουν μέχρι να μας περάσουν τα νεύρα. Σ'αυτό άλλωστε ποντάρουν μέχρι να μεταμορφωθούν και πάλι από ωραίες κοιμωμένες σε αυτό που είναι στ'αλήθεια: εξουσιομανείς βρυκόλακες, κι εμείς οι αιμοδότες τους.

Loader