9 Apr 2019

«Λύση στο Κυπριακό σημαίνει εκατομμύρια σε παιδεία, υγεία και κοινωνική ανάπτυξη»

Νεαροί ηλικιακά υποψήφιοι, τοποθετούνται

Γράφει ο Πάρις Δημητριάδης.

Η παρούσα με τον Γιώργο Κουκουμά από το ΑΚΕΛ είναι η πρώτη σε σειρά συνεντεύξεων με υποψήφιους, νέους στην πλειοψηφία τους, ευρωβουλευτές.

Γιώργο καλησπέρα, ας αρχίσουμε με κάτι στοιχειώδες, τι είναι αυτό που νομίζεις πως έχει προκαλέσει το κυπριακό πρόβλημα και σε τι πιστεύεις πως οφείλεται η διαιώνισή του;

Για να σχηματίσουμε την πραγματική εικόνα, πρέπει να βάλουμε όλες τις ψηφίδες της Ιστορίας μαζί. Αναμφίβολα, η τουρκική κατοχή και εποικισμός είναι το μεγαλύτερο και το συνεχιζόμενο έγκλημα στο νησί. Πρέπει όμως να προσθέσουμε και όλα όσα έκαναν οι «κηδεμόνες» και οι λεγόμενες μητέρες πατρίδες. Τα εγκλήματα του ελληνοκυπριακού και του τουρκοκυπριακού σοβινισμού, είτε διαπράχθηκαν το 1974 είτε τη δεκαετία του 1960. Τις «μεγάλες ιδέες» για την Ένωση και τη Διχοτόμηση που ακολούθησαν οι ηγεσίες των δύο κοινοτήτων, παρόλο που οι ίδιες είχαν συνυπογράψει την ανεξαρτησία της Κύπρου και τον ενταφιασμό των δύο «οραμάτων». Χρειάζεται λοιπόν η αλήθεια, όλη η αλήθεια και μόνο η αλήθεια. Δεν μπορεί ούτε να γραφτεί, ούτε να κατανοηθεί, αλλιώς, η πραγματική ιστορία του τόπου μας.

Όσον αφορά τη διαιώνιση του, δεν είμαι εξ εκείνων που προσεγγίζουν το Κυπριακό ως ζήτημα ψυχολογικής συμφιλίωσης των δύο κοινοτήτων. Πρώτα και κύρια η ευθύνη βαραίνει την κατοχική δύναμη. Αυτό το λέμε γιατί ισχύει. Όχι γιατί είναι το «πολιτικώς ορθό». Ευθύνονται, διαχρονικά και τα ξένα συμφέροντα που δεν ευνόησαν λύση του Κυπριακού, ή καλύτερα, μια λύση που να μπορεί να γίνει αποδεκτή από όλους τους Κύπριους. Θα ήταν όμως υποκρισία αν δεν αναγνωρίζαμε ότι και στην ελληνοκυπριακή κοινότητα υπάρχουν πλέον συμφέροντα και αντιλήψεις που βολεύτηκαν με το στάτους κβο. Η ανομολόγητη ιδέα των κυβερνώντων να παραπέμπουν τη λύση του Κυπριακού σε κάποιο αόριστο μέλλον επειδή τώρα … επείγει να «βγάλουμε» το φυσικό αέριο με τις πλάτες ΗΠΑ-Ισραήλ, νομίζω ότι κάποια μέρα θα δικαστεί από την Ιστορία. Γιατί είναι μια επικίνδυνη αυταπάτη.

Για σένα τι σημαίνει «λύση» του εθνικού μας ζητήματος;

Για εμάς λύση σημαίνει απελευθέρωση και επανένωση. Να μετεξελιχθεί το κράτος μας σε ομοσπονδιακό, να αποχωρήσει ο κατοχικός στρατός και να καταργηθεί η Συνθήκη Εγγυήσεως και τα επεμβατικά δικαιώματα. Όσες δυσκολίες και απογοητεύσεις και αν υπάρχουν σήμερα, αν φύγουμε από αυτό το πλαίσιο, απλά θα διευκολύνουμε την οριστική διχοτόμηση.

Μια λύση αρχών στο Κυπριακό σημαίνει ότι η Ιστορία θα πάρει επιτέλους το δρόμο της. Αυτό θα είναι η πραγματική επανεκκίνηση για τον τόπο και το λαό της Κύπρου. Τα εκατομμύρια που δίνονται για στρατιωτικούς εξοπλισμούς θα μπορούν να δοθούν για την παιδεία, την υγεία, την κοινωνική ανάπτυξη. Η Κύπρος που είναι σήμερα ένα από τα πιο στρατιωτικοποιημένα σημεία του πλανήτη θα απαλλαγεί από στρατούς, οδοφράγματα και ναρκοπέδια. Η κουλτούρα του εθνικισμού σταδιακά θα υποχωρήσει και θα δώσει τη θέση της σε μια γενιά που θα σκέφτεται και θα δρα διαφορετικά. Η πολιτική ζωή θα ωριμάσει. Θα μιλήσουμε για τα άλλα προβλήματα τόπου. Την παιδεία και την υγεία. Το περιβάλλον. Τα ατομικά δικαιώματα. Την ελευθερία του διαδικτύου. Όλα αυτά στα οποία μείναμε πίσω. Και Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι.

Η Ευρώπη βρίσκεται σήμερα ενώπιον μιας απειλής που επανέρχεται μετά από 70 χρόνια. Πρόκειται για νεκρανάσταση ό,τι πιο σκοταδιστικού έχει εμφανιστεί. Ρατσισμός, ξενοφοβία, μίσος, αντικομμουνισμός, περιφρόνηση των γυναικών, ομοφοβία

Πώς σκοπεύεις να εργαστείς στο ευρωκοινοβούλιο συγκεκριμένα για τους Τουρκοκύπριους;

Το πρώτιστο συμφέρον της τουρκοκυπριακής αλλά και της ελληνοκυπριακής κοινότητας είναι η υπόθεση της επανένωσης. Για αυτό ως ΑΚΕΛ αλλά και ως Ομάδα της Αριστεράς θα συνεχίσουμε να είμαστε η πιο συνεπής και καθαρή φωνή για τη λύση του Κυπριακού. Ταυτόχρονα, θα συνεχίσουμε να είμαστε μέσα στο ευρωκοινοβούλιο η φωνή των Τουρκοκυπρίων -δημοσιογράφων, συνδικαλιστών, αντιρρησίων συνείδησης- που διώκονται από τους σοβινιστές και το κατοχικό καθεστώς. Αυτό είναι χρέος για κάθε Κύπριο ευρωβουλευτή, γιατί οι Τουρκοκύπριοι που αγωνίζονται για δημοκρατία και επανένωση δρουν μέσα σε συνθήκες ασύγκριτα πιο αντίξοες. Όποιοι κι αν εκλεγούν από το ψηφοδέλτιο μας είναι βέβαιο ότι θα είναι πάντα έτοιμοι να συζητήσουν τα ιδιαίτερα προβλήματα και αιτήματα της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Από εκεί και πέρα βέβαια, για εμάς οι Τουρκοκύπριοι εργαζόμενοι είναι μέρος του λαού της Κύπρου και άρα των λαών της Ευρώπης, για τα συμφέροντα των οποίων παλεύει η Αριστερά, εντός και εκτός ευρωκοινοβουλίου.

Πέρα απ' το εθνικό, ποιες θα γίνουν οι τρεις βασικές προτεραιότητές σου, σε περίπτωση που εκλεγείς;

Πρώτα και κύρια τα εργασιακά και κοινωνικά. Αιτήματα όπως η επέκταση πλήρους πληρωμένης άδειας μητρότητας και άδειας πατρότητας και η προστασία των συλλογικών συμβάσεων εργασίας είναι ορισμένα από όσα επείγουν, ειδικά για τον κόσμο της γενιάς μας.

Δεύτερο, είναι ο αγώνας μας ενάντια στη στρατιωτικοποίηση της ΕΕ, στη δημιουργία ευρωστρατού, στα ταμεία δισεκατομμυρίων ευρώ για την «επενδυτική στροφή» στην πολεμική βιομηχανία.

Τρίτο, η κλιματική αλλαγή, το περιβάλλον, η ευημερία των ζώων. Χρειάζεται να δοθούν μάχες στην Ευρώπη, όπου τα συμφέροντα των πολυεθνικών εμποδίζουν να παρθούν οι απαιτούμενες τολμηρές αποφάσεις για το κλίμα. Αλλά και στην Κύπρο, όπου η κυβέρνηση συστηματικά καταπατεί ακόμα και τις ευρωπαϊκές περιβαλλοντικές οδηγίες.

Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη σήμερα, ποια η θέση της Κύπρου και γιατί οι πολίτες να συμμετάσχουν στις ευρωεκλογές;

Η Ευρώπη βρίσκεται σήμερα ενώπιον μιας απειλής που επανέρχεται μετά από 70 χρόνια. Είναι ο νεοφασισμός. Πρόκειται για νεκρανάσταση ό,τι πιο σκοταδιστικού έχει εμφανιστεί στην Ευρώπη. Ρατσισμός, ξενοφοβία, μίσος, αντικομμουνισμός, περιφρόνηση των γυναικών, ομοφοβία. Καθημερινά μάλιστα η νεοφιλελεύθερη δεξιά προσεγγίζει την ακροδεξιά και ενώνονται απέναντι στους εργαζόμενους. Στην Αυστρία κατήργησαν το οκτάωρο. Στην Ουγγαρία απαγόρευσαν τις απεργίες. Ενώ στην Κύπρο, η εκλογή Νίκου Αναστασιάδη και το κλείσιμο του Συνεργατισμού έγιναν με τις ψήφους του ΕΛΑΜ. Πρέπει λοιπόν να βρουν απέναντι τους όσους και όσες πιστεύουμε στις δημοκρατικές ελευθερίες, στα εργατικά δικαιώματα, στην ισότητα, στην κοινωνική πρόοδο.

Σήμερα βέβαια η Ευρώπη αντιμετωπίζει πολλές άλλες προκλήσεις. Εντούτοις, αν κοιτάξουμε βαθύτερα, πίσω από το Brexit, την άνοδο της ακροδεξιάς, το προσφυγικό, την κλιματική αλλαγή, υπάρχει μια κοινή ρίζα. Η σημερινή ΕΕ θεμελιώθηκε θέτοντας ως υπέρτατη αρχή τους νόμους της αγοράς. Αυτό είναι που γεννά τις κοινωνικές ανισότητες, τη φτώχεια, την ανεργία. Αυτό οξύνει τους ανταγωνισμούς ανάμεσα στα κράτη-μέλη και τις φυγόκεντρες τάσεις, αντί «αλληλεγγύης» και «συνοχής». Αυτό θέτει τα οικονομικά συμφέροντα πάνω από αξίες, αρχές, ακόμα και από το κοσμοϊστορικό χρέος να σωθεί ο πλανήτης. Αυτό λοιπόν που πρέπει να τεθεί επί τάπητος είναι ο κοινωνικός και οικονομικός χαρακτήρας που έχει σήμερα η ευρωπαϊκή ενοποίηση. Και η απάντηση δεν είναι ο «ευρωσκεπτικισμός» της ακροδεξιάς, αλλά ο αγώνας για μια άλλη Ευρώπη. Την Ευρώπη των Λαών. Αυτό σημαίνει η ψήφος στο ΑΚΕΛ και στην Αριστερά.

Σχετικά με τον συντάκτη

Πάρις Δημητριάδης

Πέρα απ' το να είσαι πάντα ο εαυτός σου, ο Κέρμιτ ο Βάτραχος και ο Πάρις σε θέλουν επίσης και να μην παίρνεις ποτέ πολύ σοβαρά τον εαυτό σου.

Δες κι αυτά

Πρόσωπα