21 Dec 2017

Χο-χο-χο... χώσε: Οι πιο αλλόκοτες, ηλίθιες ή εντελώς fucked up Χριστουγεννιάτικες ταινίες

Αγιοβασίληδες με τσεκούρια, Αρειανοί, wrestlers, δολοφόνοι χιονάνθρωποι κι ο Arnie με spandex. Καλές γιορτές!

Γράφει ο Μαρίνος Νομικός.

Επειδή πόσες λίστες με τις καλύτερες χριστουγεννιάτικες ταινίες μπορείς στ’ αλήθεια ν’ αντέξεις, ορίστε μία μ’ αυτές που είναι πέρα για πέρα παράξενες, εκκεντρικές ή απελπιστικά ηλίθιες και που σίγουρα δεν προσφέρονται για οικογενειακές μαζώξεις. Εκτός κι αν θέλεις να μην ξαναπατήσει κανείς σπίτι σου τις γιορτές που, μεταξύ μας, δεν είναι ολότελα κακό.

Santa Claus Conquers the Martians (1964)

Στον μακρινό Άρη η τοπική αριστοκρατία αποφασίζει πως ο μόνο τρόπος να διασωθεί ο Αρειανός πολιτισμός είναι να απαχθεί ο γήινος Αη Βασίλης να μεταφερθεί στον Κόκκινο Πλανήτη και να διδάξει τη χαρά και τη διασκέδαση των Χριστουγέννων στην Αρειανή νεολαία. Καταλαβαίνετε γιατί στα 60s το είχαν ρίξει όλοι στα ναρκωτικά, έτσι δεν είναι;

Santa and the Ice Cream Bunny (1972)

Αυτό το κινηματογραφικό αντίστοιχο μιας πολύνεκρης καραμπόλας παίζει να είναι μια από τις καμένες ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ, ένα ελεεινό χαράμισμα σέλιλοϊντ που δεν έπρεπε να δει ποτέ το φως του προτζέκτορα και οι δημιουργοί του το φως της ημέρας. Ο Άη Βασίλης στακάρει με το έλκηθρο σε παραλία της Φλόριντα (μη τα ρωτάτε) και κάποιοι τύποι με στολές ζώων σπεύδουν να τον βοηθήσουν. Η υπόλοιπη (ασυνάρτητη) πλοκή περιλαμβάνει πιτσιρίκια, το κουνέλι του τίτλου και ανακυκλωμένο υλικό από μεταφορές γνωστών παραμυθιών όπως η “Τοσοδούλα” που οι δημιουργοί ενσωμάτωσαν προκειμένου να καλύψουν την απαιτούμενη διάρκεια. Μην το δείτε νηφάλιοι.

Black Christmas (1974)

Το πιο τρομακτικό επιδραστικό πράγμα που εξήγαγε ο Καναδάς μετά τον Justin Bieber, το πρωτόλειο αυτό slasher (με τον σεμνότυφο ελληνικό τίτλο “Τρόμος στο παρθεναγωγείο”) στην ουσία εγκαινίασε το υπο-είδος της “εποχικής ταινίας τρόμου” βάφοντας μαύρη (ή κόκκινη εάν προτιμάτε) την πιο χαρούμενη περίοδο του χρόνου. Μανιακός ξεπαστρεύει τις φοιτήτριες που ξέμειναν στην εστία τα Χριστούγεννα με διάφορους αιματηρούς τρόπους. Το λυπηρό είναι πως το σενάριο εμπνεύστηκε από τους πραγματικούς φόνους που έλαβαν χώρα τα προηγούμενα Χριστούγεννα στο Κεμπέκ. Υπάρχει και το σπλατεράτο remake του 2006 όπου χρησιμοποιείται ως φονικό όπλο σχεδόν ΚΑΘΕ χριστουγεννιάτικο αξεσουάρ!

Don't Open Till Christmas (1984)

Στο Λονδίνο των 80s κάποιος σφάζει όποιον φοράει τη στολή του Άη Βασίλη (ακόμα και σέξι γυναίκες - εννοείται) στο διαβόητο αυτό μισανθρωπικό και βάναυσο βρετανικό slasher που είναι ό,τι πρέπει σε περίπτωση που θέλετε να σας πετάξουν έξω από τη χριστουγεννιάτικη οικογενειακή συνάθροιση!

Christmas Evil (1980)

Ο Harry είδε μικρός τη μαμά του να κάνει σεξ με τον Άη Βασίλη (βασικά ο μπαμπάς του) και σύμφωνα με την “Εισαγωγή στην Ψυχολογία της Κακής Ταινίας Τρόμου” αυτό αρκεί για να σε ωθήσει σε ένα αιματηρό δολοφονικό αμόκ την ημέρα των Χριστουγέννων. Όχι από τις ταινίες που θα κάτσεις να δεις τις γιορτές με την οικογένεια - εκτός κι αν ανήκεις σ’ εκείνη του Charles Manson.

Silent Night, Deadly Night (1984)

Αν και βγήκε μετά το προαναφερθέν “Christmas Evil”, το “Silent Night, Deadly Night” προκάλεσε μαζικές και έντονες αντιδράσεις στις ΗΠΑ ίσως γιατί οι διανομείς του είχαν τη φαεινή ιδέα να το βγάλουν στις αίθουσες την περίοδο των γιορτών με τις αφίσες και τις τηλεοπτικές διαφημίσεις να εστιάζουν στον Αη Βασίλη που αντί για δώρα μοιράζει τσεκουριές (υπάρχει επίσης φόνος με λαμπιόνια κι ένας άλλος τα κέρατα ταριχευμένου ελαφιού). Όπως και να’ χει, πρόκειται για ένα συμβατικό slasher με όλα τα (αφόρητα) κλισέ του είδους και μπόλικο αίμα που λόγω θέματος απέκτησε με την πάροδο των χρόνων ένα σχετικό cult following. Ακολούθησαν πέντε(!) άσχετες συνέχειες και το remake του 2012 με τίτλο “Silent Night”.

Jingle All the Way (1996)

Αυτή η “κωμωδία” προέρχεται από μια πολύ μακρινή εποχή, όταν ο Arnold Schwarzenegger ήταν ακριβοπληρωμένος σταρ και κάποιος ονόματι Sinbad(!) μπορούσε να παίξει στο πλάι του. Οι δυο του υποδύονται δύο πατεράδες στην απελπισμένη αναζήτηση της τελευταίας διαθέσιμης κούκλας Turbo-Man που τη θέλουν δώρο για τα παραμελημένα παιδιά τους. Υποτίθεται ότι είναι σάτιρα του άκρατου καταναλωτισμού και της εμπορευματοποίησης των Χριστουγέννων όμως αυτά προστέθηκαν τελευταία στιγμή στο σενάριο από τον Chris Columbus ώστε να τραβήξουν την προσοχή από τη θέα του Arnie με spandex να πετάει με jetpack. Δεν έπιασε παρεμπιπτόντως κι από δω ξεκίνησε κι ο κατήφορος του πρώην κυβερνήτη μέχρι να καταλήξει στους “Expendables”.

Santa with Muscles (1996)

Ο πρώην wrestler και ηθοποιός για μερικά φεγγάρια Hulk Hogan (μπορεί να τον θυμάστε από το “Rocky 3”) έκανε μερικές πολύ άθλιες επιλογές στη βραχύβια καριέρα του (“Mr. Nanny” κανείς;) όμως το “Santa with Muscles” (τι τίτλος!) σίγουρα παίρνει το πρώτο βραβείο! Ο φουσκωτός υποδύεται έναν αμνησιακό που πιστεύει ότι είναι ο αληθινός Αη Βασίλης και προσπαθεί να σταματήσει έναν διαβολικό επιστήμονα από το να κλείσει ένα ορφανοτροφείο και να αρπάξει τα μαγικά κρύσταλλα που βρίσκονται θαμμένα από κάτω του. Τι περιμένατε; Ταρκόφσκι; Ο μόνος λόγος που αυτή η ηλιθιότητα δεν θάφτηκε κι αυτή κάτω από κάποιο ορφανοτροφείο και κυκλοφορεί ακόμα ανάμεσά μας, είναι γιατί αποτέλεσε το ντεμπούτο της 12χρονης -τότε- Mila Kunis.

Jack Frost (1997)

Πρέπει-να-το-δεις-για-να-το-πιστέψεις slasher με έναν serial killer που μετά από ένα δυστύχημα με χημικά μετατρέπεται σε φονικό χιονάνθρωπο που αρχίζει να σκοτώνει κόσμο με παγοκρύσταλλα, λαμπιόνια, μπάλες κι ότι άλλο φανταστείς, ενώ υπάρχει κι ένας βιασμός με καρότο που δύσκολα θα ξε-δεις. Δεν τα βγάζω απ’ το μυαλό μου αν και δεν θα ήθελα να γνωρίσω ποτέ εκείνο που το έβγαλε! Είναι ακριβώς τόσο χάλια όσο ακούγεται αλλά σαφώς προτιμότερη απ’ οποιαδήποτε εορταστική μούφα με την Tory Spelling.

Jack Frost (1998)

Ποιος να το περίμενε ότι υπάρχουν δύο παπαριές εκεί έξω με τίτλο “Jack Frost”. O Michael Keaton είναι ο πολυάσχολος πατέρας που δυσκολεύεται στο να κρατάει τις υποσχέσεις του, πεθαίνει σε ατύχημα και επιστρέφει στη ζωή ως... χιονάνθρωπος σε μια τελευταία ευκαιρία να επανορθώσει για την οικογένεια του. Πέρα από την πανηλίθια πλοκή, δεν είναι τίποτα άλλο από μια συνηθισμένη Χριστουγεννιάτικη κομεντί με τα ασορτί μηνύματα περί αγάπης, εμψύχωσης κλπ, κλπ. που έχουν το ίδιο αποτέλεσμα με το να φας μια πιατέλα κουραμπιέδες στην καθισιά σου: εμετός. Μεγάλο λουκέτο όταν πρωτοβγήκε, πάγωσε για τα καλά την καριέρα του Keaton που έπρεπε να είχε θάψει τον ατζέντη του στο χιόνι.

Home Alone 4 (2002)

Το πρώτο “Home Alone” είναι από τις καλύτερες ταινίες του είδους του. Το “Lost in New York” (1992) διέθετε, αν μη τι άλλο, τους ίδιους συντελεστές κάτι που δεν μπορείς να το πεις για το κάκιστο Νο3 που βγήκε το 1997 και δεν είδε ψυχή. Φαίνεται όμως πως η αγελάδα δεν είχε αρμεχτεί εντελώς κι έτσι προέκυψε αυτή εδώ η φόλα που ξεκίνησε ως πιλότος σειράς που δεν είδε ποτέ το πράσινο φως και κατέληξε η ταφόπλακα του franchise. Δεν έχει την παραμικρή σχέση με τα προηγούμενα και είναι η ίδια πάνω-κάτω ιστορία αλλά με διαφορετικά πρόσωπα.

Christmas with the Kranks (2004)

Ακόμα μία χριστουγεννιάτικη κουλαμάρα με τον Tim Allen, αυτή εδώ ξεκινά με το σκεπτικό ότι τα Χριστούγεννα είναι πίεση, υποχρεώσεις, τρεχάματα, έξοδα, κούραση, υστερίες και συγκέντρωση εκνευριστικών χαρακτήρων (και για κάποιους είναι, ας μην το ξεχνάμε αυτό) μόνο και μόνο για να προπαγανδίσει στη συνέχεια πως αυτό βέβαια δεν ισχύει καθώς οι γιορτές είναι χαρά Θεού για όλους και κανένας καλός χριστιανός δεν πρέπει να μένει αμέτοχος! Κι άντε, μπορείς να αγνοήσεις αυτού του είδους τις αμερικανιές αν υπάρχουν αρκετά αστεία για να σε κρατούν απασχολημένο – που δεν υπάρχουν (εκτός αν ξεκαρδίζεστε βλέποντας, πέντε φορές, ηλεκτροπληξία απ΄ τα λαμπάκια). Όλως παραδόξως είναι από μυθιστόρημα του μετρ του δικαστικού θρίλερ John Grisham. Μα τι σκεφτόταν;

Surviving Christmas (2004)

Η γνωστή συνταγή «Μεγάλο Καθίκι Ανακαλύπτει το Αληθινό Νόημα των Χριστουγέννων» (πρωτότυπο!) γίνεται εδώ όχημα για μια εκνευριστική κωμωδία με τον Ben Affleck (τουλάχιστον πέτυχαν πειστικό καθίκι). Η πλοκή έχει χάσει την επαφή με την πραγματικότητα από το πρώτο κιόλας δεκάλεπτο, τα αστεία είναι από αυτά που βρίσκεις σε ένα μέτριο sitcom ενώ δυσκολεύεσαι να πιστέψει ότι αυτός εδώ ο Affleck είναι ο ίδιος με εκείνον τον τύπο στα “The Town” και “Argo”! Οι διανομείς ήξεραν με τι φόλα είχαν να κάνουν και την έβγαλαν στις αίθουσες δύο μήνες πριν τα Χριστούγεννα (και φυσικά πήγε άπατη).

The Santa Clause 3: The Escape Clause (2006)

Βασικά όλο το franchise είναι για τα μπάζα, όμως το τρίτο μέρος πραγματικά ανακάλυψε νέα βάθη! Ο Martin Short ξεφτιλίζεται με τρόπους που δεν φανταζόσουν καν ότι υπάρχουν, τάρανδοι κλάνουν και ο Tim Allen που είναι συνηθισμένος σε Χριστουγεννιάτικες παπαριές, μοιάζει να μην αντέχει άλλο - κι αυτό σημαίνει πολλά! Ευτυχώς ήταν το τελευταίο, όμως με την Disney ποτέ δεν ξέρεις.

Deck the Halls (2006)

Εντάξει, κατανοούμε ότι η πλοκή της μέσης Χριστουγεννιάτικης κωμωδίας δεν είναι ακριβώς και Tennessee Williams όμως αυτή εδώ η μέγα φλόπα παίρνει το βραβείο ηλιθιότητας: Ο Danny DeVito για κάποιο λόγο θέλει να καλύψει το σπίτι του με φωτάκια που όταν θα τα ανάβει θα φαίνονται από το διάστημα (σοβαρά όμως) και ο Matthew Broderick είναι ο γείτονας που δεν θέλει όλο αυτό το φως μέσα στα μούτρα του. Όλη η ματαιοδοξία, η υστερία και η καθαρόαιμη βλακεία των αμερικανικών προαστίων συμπυκνώνονται σ’ αυτό το ρεσιτάλ ανοησίας, μπούρδας και κακογουστιάς. Πιστέψτε με, τα μόνα λαμπάκια που θα ανάψουν θα είναι τα δικά σας!

Rare Exports: A Christmas Tale (2010)

Νομίζετε ότι είναι τρελοί οι Φινλανδοί λόγω Lordy; Που να δείτε κι αυτή την κατάμαυρη και υπερβίαιη κωμωδία τρόμου όπου οι Αγιοβασίληδες της Λαπωνίας είναι άγρια, πρωτόγονα και αιμοβόρικα πλάσματα που αντί να μοιράζουν δώρα καταβροχθίζουν τα άτακτα παιδιά! Χμμ να κάτι που θα ήθελα να δω στο τοπικό mall.

Σχετικά με τον συντάκτη

Μαρίνος Νομικός

Χιούμορ, ευφυϊα, καυστικότητα κι αντανακλαστικά γατίσια! Αυτός είναι ο Μαρίνος Νομικός κι αν δεν κατέχεις, για ρίξε βλέφαρο στα κείμενά του, μεμιάς θα καταλάβεις!

Δες κι αυτά

Θεάματα