Στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο έφτασε σήμερα το πρωί η πιο κάτω επιστολή από αναγνώστρια και μητέρα παιδιού με αναπηρία.

Την δημοσιεύουμε αυτούσια και αφήνουμε, βεβαίως, την πόρτα ανοιχτή σε οποιοδήποτε αρμόδιο επιθυμεί να τοποθετηθεί. 

Κατασκηνώσεις Δεοκ

Μου μίλησαν τελευταία, φιλικά άτομα, γονείς φίλων του παιδιού μου, έφηβου με αναπηρία, για την κατασκήνωση της Δεοκ στις Πλάτρες. Ότι είναι κατασκήνωση με μεγάλη ζήτηση, και ότι αν αιτηθούνε η παρέα των παιδιών μας, θα πρέπει να βάλουμε το γνωστό σε όλους «μέσο». Εγώ τους είπα, πως δεν έχουμε μέσο, ωστόσο πιο πολύ με απασχολούσε να πάρω τηλέφωνο και να ενημερωθώ εάν υπήρχαν οι σωστές εγκαταστάσεις και η προσβασιμότητα για άτομο σε τροχοκάθισμα. Η μια μητέρα είπε θα αναλάμβανε να μιλήσει με γνωστό της άτομο, έτσι εγώ ενεργοποιήθηκα μόνο για το κομμάτι που είχε πρωτίστως σημασία. Το παιδί μου και το συνοδό του.

Με ευχάριστη έκπληξη μου απάντησαν πως, παρόλο που δεν είχαν ξαναφιλοξενήσει στην κατασκήνωση  άτομο με αναπηρία , υπήρχαν κάποιες εγκαταστάσεις , κάποια εμπόδια στα οποία θα βρίσκαμε λύσεις και θα συζητούσαν  το θέμα του συνοδού, και θα έκαναν ό,τι μπορούσαν για να βοηθήσουν να συμμετέχει το παιδί στην κατασκήνωση! Ότι ήταν λίγο επιφυλακτικοί επειδή ήταν η πρώτη φορά και κράτησαν κάποια πόρτα κλειστή σε περίπτωση που ήταν πολλά τα παιδιά και δεν μπορούσαν να τακτοποιήσουν την παρέα του γιου μου .

Λίγες μέρες αργότερα ο ίδιος, υπεύθυνος της κατασκήνωσης της ΔΕΟΚ μου τηλεφώνησε με τρεμάμενη φωνή, για να μου πει πως, ντρεπόταν κιόλας όμως, κάποιοι γονείς εξέφρασαν δυσαρέσκεια στην ιδέα τα παιδιά τους να κοιμούνται στο ίδιο δωμάτιο με το γιο μου με τετραπληγία και ότι αυτό θα τους δημιουργήσει «θέματα» . Όταν αντέδρασα και του είπα πως δεν μας έχει ξανατύχει τέτοια αντιμετώπιση και θέλω συνάντηση και να μου εξηγήσουν γιατί έχουν λόγο οι άλλοι γονείς σε αυτό, μου άλλαξε τον λόγο και είπε πως όχι, έχουν θέμα να είναι ο συνοδός στο δωμάτιο, κάτι που δεν ισχύει επειδή άκουσα πολύ καλά τι μου είπε ήδη. 

Μια μέρα αργότερα και αφού το «μέσο» της παρέας μας επενέβηκε, επειδή ενημερώθηκε από τη μητέρα του φίλου μας για την άδικη αυτή μεταχείριση, ξαναέλαβα τηλεφώνημα από τον ίδιο, που μου έλεγε πως ντράπηκε πολύ γιατί του έκαναν παρατήρηση για ρατσιστική αντιμετώπιση κατά παιδιού με αναπηρία από άτομο της ΕΔΕΚ και να του ξανάδινα τα στοιχεία να δει τί μπορεί να κάνει αλλά πως ήταν πολύ δύσκολο γιατί η κατασκήνωση είχε πολλή ζήτηση…

Δεν έχω να αναφέρω κάτι άλλο. 

Ντρέπομαι που αναγκάστηκα να ζητήσω από τον οποιονδήποτε να δεχτεί το παιδί μου σε κατασκήνωση με συνομήλικους του. Το μόνο που πρέπει να ζητώ είναι προσβασιμότητα και ασφάλεια.

Χ.Μ.