Κύριε Υπουργέ μου

Κύριε Υπουργέ μου

Είμαι ο Παναγιώτης τζαι δουλεύκω στο θέατρο.

Γράφει ο Παναγιώτης Λάρκου

Κύριε Υπουργέ μου,

είμαι ο Παναγιώτης τζαι δουλεύκω στο θέατρο.

Ο τατάς μου εν ηλεκτρολόγος. Σάζει μοτέρ.

Άρα μεν έσιετε έννοιαν εν μπορώ να σας ταράξω που το πόστο σας.

Άκουσα σας σήμερα να λέτε πως εκουραστήκατε τζι εσείς που τούτην την ιστορία τζαι ειλικρινά συμπάσχω. 

Εν δύσκολο να μεν σε αφήνουν να κάμεις τη δουλειά σου σωστά. Το κατανοώ.

Εντελώς συμπτωματικά ένα μεγάλο μέρος της ενέργειας που καταβάλετε στη δουλειά σας καταλήγει να μεν αφήνει εμένα να κάμω τη δική μου.

Τι εννοώ. Εγώ δουλεύκω. Εν κάμνω το μεράκι μου, εν σπάζω χάζι. Σοβαρά τωρά. Δουλέυκω. 

Παράγω έργο. Μπορεί να μεν αφορά ούλλους τους Κύπριους αλλά παράγω έργο. Εννοώ εν όπως τους καραόλους. Εν τους τρώει ούλλος ο κόσμος αλλά κάποιοι πουλούν καραόλους. Τζι εν εντάξει. Εν τους λαλεί κανένας να αλλάξουν δουλειάν.

Το έργο όμως που παράγω κάποιου πρέπει να το πουλήσω. Γιατί πρέπει να πιάσω λεφτά να φάω. Έστω τζαι καραόλους.

Αλλά δεν μπορώ να το πουλήσω έτσι όπως τα εκάματε.

Τζαι σκέφτουμαι πως εν νάκκον αδικία. 

Να σας εξηγήσω κύριε Υπουργέ μου.
Στο θέατρο οι θέσεις εν αριθμημένες (όπως τα αεροπλάνα)
Εν ταράσσει κανένας που τη θέση του (όπως τα αεροπλάνα)

Έσιει υπεύθυνους που αν κάμεις της κελλές σου θυμώνουν σου (όπως τα αεροπλάνα).

Τζαι άμαν τελειώσει η παράσταση – που συνήθως κρατά κάτι τις λλιοότερο που το Λάρνακα/Αθήνα- φκάλουν σε έξω με τη σειρά τζαι φρόνιμα (όπως τα αεροπλάνα).

Τζαι χτύπα ξύλον αν κολλήσει κανένας, έχουμεν το τηλέφωνον του τζαι τα τηλέφωνα τζείνων που εκάθουνταν δίπλα του για να βοηθήσουμεν την ιχνηλάτηση (όπως ακριβώς τα αεροπλάνα).

Γιατί λοιπόν κύριε Υπουργέ μου τα αεροπλάνα των 230 θέσεων παν τζ έρκουνται γεμάτα, αλλά τα θέατρα (που εν τζαι πιο μεγάλα) μόνον 75 πλάσματα μπορούν να βάλλουν μέσα; Εν θα φορούν ούλλοι μάσκες που τες 15 του μήνα αφού;

Παίζει κάτι με τα θέατρα τζαι δεν μας το λέτε; Ξέρετε κάτι;
Να ανησυχήσω; Τζαι οι 350 στους γάμους; Τι θέλετε να σκεφτώ; Γιατί στους γάμους εν κολλά; 

Έχουν κάτι μέσα τα λοκκούμια; Να αρχίσω να τρώω λοκκούμια;
Τέλοσπαντων. Να μεν σας κουράζω άδικα με τα δικά μου.

Μπορώ όμως, αφού τζι εσείς εκουραστήκατε τζι εγώ είμαι αναγκαστικά αθκιασερός, να  σας προσφέρω τις υπηρεσίες μου.

Μην ανησυχείτε δεν θα τα σκατώσω. Οι δουλειές μας δεν έχουν τζαι τόση μεγάλη διαφορά.

Εγώ είμαι σκηνοθέτης.

Εγώ -όπως κι εσείς- έχω την ευθύνη να αναλύω τις καταστάσεις τζαι να διώ καθαρές οδηγίες. 
Όπως κι εσείς, οφείλω να αντιλαμβάνομαι τη ψυχολογία αυτών που θα ακολουθήσουν τις οδηγίες μου τζαι να μην σταματώ να εξηγώ ξανά τζαι ξανά τι πρέπει να γίνει. Όπως κι εσείς αν δεν γνωρίζω κάτι, ζητώ βοήθεια που τους συνεργάτες μου που έχουν ειδίκευση σε θέματα που αγνοώ.

Όπως κι εσείς, η σκέψη μου είναι συνέχεια υπό αξιολόγηση τζι αν κάμω λάθος εν αντρέπουμαι να πω, παιδκιά όπα sorry πάμε ξανά.

Όπως κι εσείς, αν η δουλειά πάει σούπερ τα συγχαρητήρια παίρνει τα ούλλη η ομάδα, αλλά άμαν στραβώσει κάτι, τρώω την μόνον εγώ.

Κύριε Υπουργέ μου,
η μόνη μας διαφορά είναι πως εσείς βρέξει-σιονίσει πκιερώνεστε.

Τζαι δεν χρειάζεστε την άδειαν μου για να κάμετε τη δουλειά σας.

Τζαι η μάσκα σας εν πιο όμορφη που τη δική μου.

Έσει πάνω τζαι την Κύπρο.

Για την Κύπρο κόφτει με τζι εμένα. Τζαι θέλω να τανίσω να γίνει λλίον καλλύτερη.
Αφήστε με.

Loader