Ζούμε σε μια κοινωνία, αυτή την κοινωνία

Ζούμε σε μια κοινωνία, αυτή την κοινωνία

Ο Κωνσταντίνος Παυλίδης, drummer / performer, παραθέτει απόψεις και μοιράζεται προβληματισμούς

GUEST STAR, Γράφει o Κωνσταντίνος Παυλίδης


Ζούμε σε μια κοινωνία όπου τα παιδιά στα σχολεία διδάσκονται για πολέμους, σφαγές και δολοφονίες. Σχετικά με το μίσος, το ρατσισμό και τις διακρίσεις. Κανείς δεν τους έχει μιλήσει για την αγάπη και την ειρήνη...

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου τα παιδιά διδάσκονται πολλά μαθήματα αλλά τίποτα για την ανεκτικότητα προς τους άλλους, την υπομονή, τη συγχώρεση, την αγάπη, το σεβασμό, την καλοσύνη και την ανάγκη να πιστεύουν στον εαυτό τους...

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου τα παιδιά στα σχολεία, διδάσκονται για το τι συνέβη πριν από 1000 χρόνια (μόνο το θλιβερό μέρος) αλλά κανείς δεν τους δίδαξε ποτέ τα βασικά/πρακτικά πράγματα, όπως τον τρόπο για να ανοίξουν τραπεζικό λογαριασμό, να μαγειρέψουν ένα απλό γεύμα, τι είναι το ασφαλές σεξ…

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου "κάποιοι" αποφασίζουν ποιά θρησκεία θα ακολουθήσουμε... ενώ είμαστε ακόμη βρέφη.

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου οι "μεγαλύτεροι" ενθαρρύνουν τους "μικρότερους" να παρακολουθούν τις ειδήσεις, και να ενημερώνονται για θανάτους, πολέμους, λουτρά αίματος, την προβολή της αρνητικότητας και της θλίψης. Όλα αυτά με την "απαραίτητη" αγχωτική μουσική υπόκρουση ως φόντο, για να κάνουν τα πράγματα να μοιάζουν ακόμη πιο τραγικά ή έστω δραματικά...

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου ένα επιτυχημένο άτομο, είναι το άτομο που αποφοιτά από το κολέγιο, βρίσκει μία σταθερή δουλειά που πιθανώς μισεί, παντρεύεται και κάνει παιδιά. Οι άνθρωποι σκοτώνουν τα όνειρά τους, μόνο και μόνο για να "ταιριάξουν" στη κοινωνία που ζούνε...

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου στα παιδιά κάτω των 18 ετών, ΔΕΝ τους επιτρέπεται να παρακολουθούν μια ερωτική σκηνή, αλλά τους επιτρέπεται -μερικές φορές τους επιβάλλεται- να παρακολουθήσουν ένα βίαιο "εκπαιδευτικό" πρόγραμμα. Μόνο για σκοπούς πλύσης εγκεφάλου, δημιουργώντας μίσος και δημιουργώντας πιόνια...

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι έχουνε τόσο μεγάλη εμμονή με το τι τρώνε και πίνουν, τόση μεγάλη εμμονή με το να γίνουν «πλούσιοι», που κανείς δεν έχει αναφέρει ότι το ΑΓΧΟΣ είναι η νούμερο ένα αιτία του καρκίνου και οτι τα χρήματα δεν μπορούν να αγοράσουν ευτυχία. Ζήσε τη στιγμή λοιπόν…

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι φέρνουν αυθαίρετα παιδιά στον κόσμο, χωρίς να έχουν την παραμικρή ιδέα πώς να τα μεγαλώσουν. Μη έχοντας την παραμικρή ιδέα πώς να τους δώσουν κάποια βασικά εφόδια, ώστε να μην καταλήξουν "κατεστραμμένοι" ενήλικες…

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου μια γυναίκα δημοσιεύει τα απόκρυφα μέρη του σώματος της στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, συγκεντρώνοντας εκατομμύρια "οπαδούς" και ακόλουθους. Ενώ ένα άτομο που εργάζεται   σκληρά καθημερινά, για χρόνια, όταν δημοσιοποιεί την πραγματική του εργασία, αγνοείται...

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι ξυπνούν κάθε πρωί, πηγαίνουν σε ένα μέρος που μισούν, κάνουν κάτι που αντιπαθούν, δεν ελπίζουν, δεν ονειρεύονται. Και όλα αυτά; Για ένα κομμάτι χαρτί που θα ταΐσει τους απογόνους τους και κυρίως το εγώ τους…

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου κάποιος που ανεβαίνει ένα βουνό, σηκώνει 500 κιλά ή κάποιος που ασχολείται με ακραία σπορ, είναι ηλίθιος ή τρελός. Οι υπόλοιποι είναι λογικοί και "σωστοί"…

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου κάποιος που έχει πνευματική αφύπνιση είναι τρελός, έχει παραισθήσεις, ζει σε ένα όνειρο. Το άτομο που λειτουργεί ως "ρομπότ" είναι το φυσιολογικό. Ταιριάζει απόλυτα με τους υπόλοιπους και γίνεται αποδεκτό…

wer
Ο Κωνσταντίνος Παυλίδης

*Γίνε κι εσύ GUEST STAR στέλνοντάς μας τις σκέψεις, τη δουλειά ή δείγμα της τέχνης σου στο [email protected]

Loader