GUEST STAR, Γράφει η Δέσποινα Ευσταθίου 

Η πανδημία μάς βρήκε απροετοίμαστους. Όσο και να θέλει ο υπουργός να πλασάρει προς τα έξω ότι το υπουργείο του τα έχει όλα υπό έλεγχο, οι αδυναμίες έχουν φανεί από την πρώτη στιγμή. 

Χωρίς να μπορούμε εμείς, ή ο ίδιος ο υπουργός, να υποθέσουμε πότε θα είναι έτοιμα να επαναλειτουργήσουν τα σχολεία, αναγνωρίζουμε ότι το υπουργείο, με όσα μέσα διέθετε, επιδίωξε να επενδύσει στην “επιστροφή στην κανονικότητα”. Ήταν όμως αυτά τα μέτρα αρκετά ή αποδείχτηκαν λίγα; 

Συζητείτο, από τις πρώτες κιόλας μέρες, ο τρόπος που θα γινόταν η διεξαγωγή της διατήρησης της επαφής των μαθητών με την εκπαιδευτική διαδικασία. 

Από τη μία είχαμε τους καθηγητές να είναι στην πλειοψηφία τους ανέτοιμοι να κάνουν χρήση της τεχνολογίας και των εργαλείων που προτείνονταν και από την άλλη, οι μαθητές να μην γνωρίζουν πως να χρησιμοποιήσουν προγράμματα όπως το Teams, το οποίο και μπήκε εν τέλει σε χρήση. 

Με το εκπαιδευτικό σύστημα να ασχολείται ακόμα με το Microsoft Office, οι πολλαπλές δυνατότητες της τηλεκπαίδευσης δεν ήταν, και ακόμα δεν είναι, οικείες σε εκπαιδευτικούς και μαθητές. 

Τα ανά μισάωρο τριαντάλεπτα μαθήματα που διεξάγονται αυτή τη στιγμή αναφέρεται ότι δεν θα περιληφθούν στην εξεταστέα ύλη γυμνασίων και λυκείων, παρόλο που τα πανεπιστήμια της χώρας έχουν ήδη εξετάσει το ενδεχόμενο της διαδικτυακής εξέτασης και πώς μπορεί αυτή να επιτευχθεί. 

Οι αδυναμίες στην οργάνωση ή οι μεσοβέζικες λύσεις, χωρίς να ακυρώνουμε την προσπάθεια που γίνεται, ίσως να πρέπει να συζητηθούν τώρα για το μέλλον. Η διδακτική πράξη και η εποπτεία μέσω των νέων τεχνολογιών και του διαδικτύου θα πρέπει να συζητηθεί. 

Επιπλέον, βιαστικές κινήσεις όπως εμβόλιμες στο τηλεοπτικό πρόγραμμα εκπαιδευτικές εκπομπές, απαραίτητες σε τέτοιες συνθήκες, δεν θα έπρεπε να προυπήρχαν; Τουλάχιστον από το κρατικό κανάλι. 

Τα λάθη και οι παραλείψεις του σήμερα, μέσω της ανάγκης που παρουσιάστηκε και για την οποία ήμασταν ανέτοιμοι, μπορούν να αποβούν διδακτικά για το αύριο. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΕΔΩ: Είναι ανέφικτο να προχωρήσουμε στη διεξαγωγή μαζικών τεστ;

Στο πολύ κοντινό μέλλον θα αποτελεί νευραλγικής σημασίας ζήτημα η εκπόνηση ενός προγράμματος στήριξης ψηφιακών δομών και εργαλείων αλλά και η εξασφάλιση των μαθητών και καθηγητών που δεν έχουν πρόσβαση σ’ αυτές έτσι ώστε να αποφύγουμε την δημιουργία εκπαιδευτικών ανισοτήτων. 

Και το μεγάλο κεφάλαιο του τρόπου διδασκαλίας, στην εποχή της τεχνολογικής ανάπτυξης και της άπλετης, διάχυτης και δωρεάν πληροφορίας πρέπει επιτέλους να ανοίξει. 

Ο ελέφαντας στο δωμάτιο, αυτός που έχει να κάνει με τον διαχωρισμό πληροφορίας και γνώσης, πρέπει κάποια στιγμή να γίνει ορατός. Μόνο έτσι θα προωθηθεί η πολυδιαφημιζόμενη “κριτική σκέψη” που προωθείται, στα λόγια, όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια. 

Είναι έτοιμη η παιδεία να παιδευτεί μετά από όλο αυτό; 

Γίνε κι εσύ GUEST STAR στέλνοντάς μας τις σκέψεις, τη δουλειά ή δείγμα της τέχνης σου στο [email protected]