7 ΑΠΟΡΙΕΣ στη φεμινίστρια δημοσιογράφο, Τώνια Σταυρινού

7 ΑΠΟΡΙΕΣ στη φεμινίστρια δημοσιογράφο, Τώνια Σταυρινού

7 ΑΠΟΡΙΕΣ στη φεμινίστρια δημοσιογράφο, Τώνια Σταυρινού
«Το ότι μπορώ να χρησιμοποιώ τη φωνή μου είναι μια δύναμη»

Ανάμεσα στις μικρές και μεγάλες (σε ηλικία) γυναίκες που συμμετείχαν στην πρόσφατη, ωραία εκδήλωση της Σ Ε Ζ Ο Ν, ήταν και η καλή δημοσιογράφος, Τώνια Σταυρινού.

Εκείνο το «ατμοσφαιρικό» απόγευμα δεν ήταν βέβαια η πρώτη φορά που η Τώνια θα εμπλεκόταν ενεργά σε ακτιβιστική, φεμινιστική δράση. Τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο, είναι εξαιρετικά δραστήρια στη χειραφέτηση της γυναίκας.

Ο φεμινισμός τα τελευταία χρόνια έχει γίνει λίγο μόδα, τον βλέπουμε ως σλόγκαν σε μπλουζάκια και χαρούμενα gif. Αυτό αν και δεν είναι απαραίτητα κακό, είναι σημαντικό να μην μας αποπροσανατολίσει και να θεωρήσουμε ότι έχει αλλάξει κάτι επί της ουσίας

Τώνια μου καλησπέρα. Σε προσωπικό επίπεδο, τι είναι εκείνο που σε ωθεί να θες να συμβάλεις και εσύ με τον τρόπο σου στη δημιουργία ενός πιο ισότιμου κόσμου για τις γυναίκες;

Νομίζω ότι το πρώτο συναίσθημα που σε παρακινεί είναι ο θυμός. Όταν μία γυναίκα συνειδητοποιεί την απειλή και τον σεξισμό σε κάθε στιγμή της ζωής της τότε ο φεμινισμός είναι μάλλον μονόδρομος. Ανά πάσα στιγμή μπορεί να σε βιάσουν 12 άντρες στις διακοπές σου σε ένα ξενοδοχείο, μπορεί να σε σκοτώσει ο σύντροφος σου γιατί αποφάσισες να τον χωρίσεις, μπορεί ενώ κάνεις τζόκινγκ το πρωί να σε χτυπήσει κάποιος με το αυτοκίνητο για να σε ακινητοποιήσει, να σε βιάσει και να σε σκοτώσει, μπορεί το αφεντικό σου να σε παρενοχλεί σεξουαλικά καταστρέφοντας την επαγγελματική σου ζωή. Όλα αυτά συνθέτουν μία καθημερινότητα και μία ανατριχιαστική κανονικότητα στον κόσμο που ζούμε. Προσωπικά, η φεμινιστική μου συνείδηση, αν και υπήρχε από πολύ μικρή ηλικία, πέρασε σε μια πιο ενεργή μορφή όταν επισκέφθηκα το τότε καταφύγιο για θύματα εμπορίας για σεξουαλική εκμετάλλευση στη Λεμεσό και γνώρισα μία νεαρή γυναίκα που είχε έρθει να δουλέψει σε εστιατόριο και βρέθηκε σε καμπαρέ να πωλείται κάθε βράδυ σε «πελάτες». Το γεγονός ότι μπορώ να χρησιμοποιώ τη φωνή μου, είναι μια δύναμη, την οποία αισθάνομαι ότι οφείλω να χρησιμοποιώ όσο μπορώ για αυτές που δεν την έχουν.

Την τελευταία τριετία ο φεμινισμός έχει σε διεθνές επίπεδο αναζωπυρωθεί ως κίνημα. Αυτό πού πιστεύεις πως οφείλεται; Έχει να κάνει με το #metoo movement;

Υποθέτω πως ναι έχει να κάνει με διάφορα κινήματα, τόσο το #metoo όσο και άλλα λιγότερο προβεβλημένα. Έχει όμως να κάνει και με τη συνειδητοποίηση, την αφύπνιση που περιέγραψα πιο πάνω. Οι γυναίκες σπουδάζουν, δουλεύουν, πετυχαίνουν, εξελίσσονται αλλά πάντα η σκιά της πατριαρχίας είτε με τη μορφή βίας, είτε με τη μορφή διακρίσεων και περιορισμών επικρέμεται πάνω από τη ζωή τους. Βεβαίως ο φεμινισμός τα τελευταία χρόνια έχει γίνει λίγο μόδα, τον βλέπουμε ως σλόγκαν σε μπλουζάκια και χαρούμενα gif. Αυτό αν και δεν είναι απαραίτητα κακό, είναι σημαντικό να μην μας αποπροσανατολίσει και να θεωρήσουμε ότι έχει αλλάξει κάτι επί της ουσίας.

Κατά καιρούς, αρκετά προοδευτικά άτομα (σίγουρα όχι παραδοσιακοί macho άνδρες) επικρίνουν τον φεμινισμό ως ένα, τρόπον τινά, παρωχημένο κίνημα. Ενίοτε γίνεται λόγος για ένα κίνημα καταπιεστικό και πέραν του δέοντος πολιτικά ορθό. Πώς θα απαντούσες σε τέτοιες επικρίσεις;

Ο φεμινισμός δεν πρεσβεύει τίποτα άλλο παρά την ισότητα των φύλων. Την ισότητα και όχι την εξομοίωση, όπως θέλουν να τον παρουσιάζουν κάποιοι. Πρόθεση του είναι να καταργήσει τις σχέσεις εξουσίας ανάμεσα στα φύλα και όχι να πάρει την εξουσία από τους άντρες και να τη δώσει στις γυναίκες. Οι στόχοι του εμπεριέχουν και τους άντρες, διότι η πατριαρχία στραγγαλίζει και τη δική τους ελευθερία έκφρασης. Το «μην κλαις» το «φέρσου σαν άντρας» το «είσαι τίποτα αδερφή» ή η ώθηση στη βία «δείξε του ποιος είναι ο άντρας» επιστημονικά αποδεδειγμένα οδηγούν σε συναισθηματική «αναπηρία» τα αγόρια. Εμποδίζουν τους άντρες να δημιουργήσουν υγιείς σχέσεις, να εκφραστούν, να είναι ο εαυτός τους. Αυτό, σύμφωνα με έρευνα και συζήτηση που έγινε πριν από μερικά χρόνια στο βρετανικό κοινοβούλιο, οδηγεί έναν μεγάλο αριθμό ανδρών, συντριπτικά μεγαλύτερο σε σύγκριση με τις γυναίκες, στην ουσιοεξάρτηση, την κατάθλιψη, την παραβατική συμπεριφορά και τις αυτοκτονίες. Η κουλτούρα του macho βλάπτει σοβαρά τους άντρες. Σκοτώνει τους άντρες. Όπως φυσικά σκοτώνει και τις γυναίκες.

Σε εκδήλωση μαζί με τη Μαρία Επαμεινώνδα, εκτελεστική διευθύντρια του Κυπριακού Συνδέσμου Οικογενειακού Προγραμματισμού

Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια, είτε μέσω της κριτικής τους, είτε μέσω της φωνής που δίνουν σε ανθρώπους και θέματα που δεν ακούγονταν μέχρι τώρα, αρκετές και αρκετοί δημοσιογράφοι ανατρέπουν αυτή τη μονοδιάστατη παρουσίαση της πραγματικότητας

Το σφύριγμα στον δρόμο από έναν κτίστη είναι φλερτ ή παρενόχληση;

Το σφύριγμα είναι ενόχληση. Και μπορεί να γίνει και παρενόχληση. Έχουμε εκπαιδευτεί, άντρες και γυναίκες να το βρίσκουμε κολακευτικό και πολλές γυναίκες το θεωρούν ακόμη ως τέτοιο. Αν το καλοσκεφτούμε όμως είναι μια παραβίαση του χώρου σου και είναι λεπτή η γραμμή πότε θα σε κάνει να αισθανθείς άβολα ή ακόμη και αν προεκταθεί σε άλλες συμπεριφορές, να σε κάνει να αισθανθείς έντονη απειλή. Το φλερτ από όπου κι αν προέρχεται πρέπει να είναι ευχάριστο και όχι να παραβιάζει τα όρια του άλλου ατόμου.

Για πόσα κακά στην ιστορία της ανθρωπότητας είνα τελικά υπεύθυνος ο τοξικός ανδρισμός;

Δεν είναι εύκολο να το καθορίσουμε αλλά βλέπουμε τις συνέπειες του παντού με τις διάφορες μορφές βίας είτε προς τις γυναίκες, είτε προς άλλους άντρες, είτε προς τα παιδιά. Η νοοτροπία της κατάκτησης, της επιβολής, της αρπαγής αυτού που αισθάνεσαι ότι δικαιωματικά σου ανήκει, της εξόντωσης του άλλου για να επικρατήσεις εσύ ώστε να αισθανθείς «άξιος» του ανδρισμού σου, η ψευτο-μαγκιά, η επιθετική σεξουαλικότητα, είναι όλα στοιχεία της καθημερινότητας μας. Και φυσικά κυριαρχούν στα δελτία Τύπου της αστυνομίας για το έγκλημα.

Θα απέκλειες το ενδεχόμενο ο τοξικός ανδρισμός να συνδέεται ακόμη και με τη διεξαγωγή πολέμων;

Οι πόλεμοι είναι η προέκταση του θα έλεγα… Το προσωπικό γίνεται συλλογικό σε όλες τις πτυχές της ζωής μας. Δείτε τον Τραμπ, τον Ερντογάν, τον Πούτιν, τους πρωθυπουργούς της Βραζιλίας, της Ουγγαρίας. Αλλά αυτή είναι μια ανάλυση που δεν φτάνει σε βάθος. Οι πόλεμοι έχουν πολύ πιο σύνθετα αίτια πίσω τους, κυρίως οικονομικά. Ο πρωθυπουργός του Καναδά για παράδειγμα, ο Τριντώ, που είναι ένας φεμινιστής και δημοφιλής ηγέτης, δεν είχε διακόψει ποτέ την πώληση όπλων στη Σαουδική Αραβία η οποία τα διοχέτευε όλα αυτά τα χρόνια στους Τζιχαντιστές. Επί φεμινιστή και προοδευτικού Ομπάμα, επίσης, οι ΗΠΑ βομβάρδιζαν με drones την Υεμένη φέρνοντας την στην καταστροφή, εξαθλιώνοντας παιδιά από την πείνα και τις ασθένειες.

Θα θέλαμε, τέλος, να μας πεις (με την ιδιότητα σου ως επαγγελματίας δημοσιογράφος) ποια είναι η κατάσταση στα κυπριακά ΜΜΕ σε σχέση με την ισότητα και πώς αυτά θα μπορούσαν να γίνουν πιο εποικοδομητικά και πιο βοηθητικά στην καλλιέργεια των συνειδήσεων.

Τα ΜΜΕ δημιουργούν συστηματικά πολύ αρνητικά στερεότυπα με τον τρόπο που καλύπτουν τα γεγονότα αλλά ακόμη και με τον τρόπο που δεν τα καλύπτουν, καταδικάζοντας στην περιθωριοποίηση ειδήσεις και ομάδες ανθρώπων. Αυτό όμως δεν ισχύει μόνο στην Κύπρο, είναι γενικό φαινόμενο. Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια, είτε μέσω της κριτικής τους, είτε μέσω της φωνής που δίνουν σε ανθρώπους και θέματα που δεν ακούγονταν μέχρι τώρα, αρκετές και αρκετοί δημοσιογράφοι ανατρέπουν αυτή τη μονοδιάστατη παρουσίαση της πραγματικότητας.


ΔΕΣ ΚΙ ΑΥΤΟ: Η Αριάδνη ήρθε και μας μίλησε ως έφηβη φεμινίστρια


Loader